morfik

Moderators
  • Content count

    642
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

70

About morfik

  • Birthday

Contact Methods

  • Website URL
    https://morfitronik.pl/
  • Jabber
    morfik@chrome.pl

Profile Information

  • Gender
    Mężczyzna
  • Interests
    Alternatywne rozwiązania na bazie OpenSource przy zastosowaniu systemów operacyjnych z rodziny linux, np. Debian.
    Alternatywne firmware OpenWRT/LEDE/DD-WRT/LUCI/GARGOYLE na bezprzewodowe routery WiFi.
    Bezpieczeństwo systemów i sieci komputerowych.

Recent Profile Visitors

644 profile views
  1. Jako, że w końcu udało mi się zbudować obraz TWRP recovery ze źródeł Androida dla jednego z moich smartfonów Neffos, to postanowiłem, że zbuduję sobie podobne obrazy dla pozostałych TP-LINK'owych telefonów. Cała konfiguracja pod konkretne modele Neffos'ów będzie wersjowana i trzymana na GitHub'ie. Tego typu rozwiązanie sprawi, że w niedługim okresie czasu, smartfony Neffos będą oficjalnie wspierane przez TWRP, no i otwiera to oczywiście drogę do budowy alternatywnych ROM'ów ale tu jeszcze trochę będzie trzeba posiedzieć. Tak czy inaczej własnoręczne budowanie ze źródeł obrazu daje możliwość bardzo prostej aktualizacji oprogramowania dla trybu recovery. Do tej pory w wątkach poświęconych ukorzenianiu smartfonów (root) były wykorzystywane pseudo porty obrazów z innych urządzeń zbliżonych pod kątem podzespołów. Te obrazy nie zawsze działały tak jak powinny i w zasadzie nadawały się jedynie dla procesu root. Poniżej zaś znajdują się gotowe obrazy recovery dla poszczególnych modeli Neffos'ów, które można pobrać i z powodzeniem wgrać na telefon via fastboot. Obok obrazów są także linki do repozytoriów z konfiguracją obrazów. Gotowy obraz recovery-twrp-tp-link-neffos-y5.img | Repo z konfiguracją dla Neffos Y5 Gotowy obraz recovery-twrp-tp-link-neffos-y5l.img | Repo z konfiguracją dla Neffos Y5L Gotowy obraz recovery-twrp-tp-link-neffos-c5.img | Repo z konfiguracją dla Neffos C5 Gotowy obraz recovery-twrp-tp-link-neffos-c5-max.img | Repo z konfiguracją dla Neffos C5 MAX By wgrać taki obraz na telefon, trzeba mieć zainstalowane w systemie wspomniane wyżej narzędzie fastboot. By dodatkowo móc wykonać szereg akcji z poziomu tego trybu recovery, potrzebne jest nam także narzędzie adb. Proces instalacji i konfiguracji tych narzędzi pod linux (Debian) został opisany tutaj.
  2. Gdy zamierzamy zbudować sobie własny ROM na smartfon z Androidem, np. LineageOS (CyanogenMod nie jest już rozwijany) czy nawet jedynie obraz recovery (TWRP albo CWM), to potrzebne nam jest stosowne urządzenie oraz odpowiedni kod źródłowy. Skoro chcemy budować te ww. rzeczy, to prawdopodobnie nasz telefon nie jest przez to oprogramowanie jeszcze wspierany lub też sam soft nie jest regularnie aktualizowany przez dewelopera. W zasadzie zarówno pełne ROM'y jak i obrazy recovery są budowane ze źródeł Androida. Niemniej jednak, oficjalny kod dostarczany przez Google budzi czasem wiele kontrowersji i ci nieco bardziej zaawansowani użytkownicy zmieniają go, np. czyniąc go w pełni OpenSource czy też implementując w nim pewną niestandardową funkcjonalność. Tak powstają Custom ROM'y, które w późniejszym czasie z racji swojej popularności przestają być "Custom" i zaczynają żyć swoim własnym życiem obok tego Góglowskiego Androida. W przypadku budowania obrazu recovery nie są nam potrzebne całe źródła konkretnego ROM'u. Jakby nie patrzeć, potrafią one zajmować trochę miejsca, a poza tym proces ich budowania jest stosunkowo czasochłonny. Tak czy inaczej, jakieś źródła trzeba pozyskać i przygotować je do dalszej pracy. W tym artykule nie będziemy sobie jeszcze budować całego ROM'u i skupimy się na zbudowaniu od podstaw jedynie obrazu TWRP recovery ze źródeł OMNI ROM. Ten proces zostanie pokazany na przykładzie smartfona Neffos Y5 od TP-LINK przy wykorzystaniu systemu linux, a konkretnie dystrybucji Debian. Android SDK Operowanie na oprogramowaniu, które mamy w naszych smartfonach, wymaga zainstalowania na komputerze pakietu Android SDK. W nim zawarte są narzędzia deweloperskie min. fastboot i adb , przy pomocy których będziemy w stanie przeprowadzić szereg akcji na smartfonie. Te narzędzia można zainstalować w systemie na kilka sposobów. Standardowo fastboot i adb są dostępne w repozytoriach Debiana w pakietach android-tools-adb oraz android-tools-fastboot . Proces instalacji i konfiguracji tych narzędzi na Debianie został opisany w osobnym wątku. Niemniej jednak, nie są to wszystkie narzędzia, które Android SDK dostarcza, a biorąc pod uwagę fakt, że obecnie w Debianie panuje spory nieporządek w pakietach, to lepiej zainstalować Android SDK lub Android Studio bezpośrednio ze strony Google. Narzędzia repo i git Do pobrania źródeł Androida jest wykorzystywane dedykowane narzędzie repo . W dystrybucji Debiana mamy taki pakiet i możemy go bez większego problemu zainstalować. Problem w tym, że wersja tego narzędzia może być nieaktualna. Obecnie jest to 1.23 . Najnowsza wersja repo jest dostępna zawsze pod tym linkiem. By ją zainstalować ręcznie w systemie, w terminalu wpisujemy poniższe polecenia: # curl https://storage.googleapis.com/git-repo-downloads/repo > /usr/local/bin/repo # chmod a+x /usr/local/bin/repo # chown root:staff /usr/local/bin/repo Narzędzie repo operuje na git i ten pakiet również musimy w systemie sobie zainstalować. Podstawy operowania na repozytorium GIT musimy znać. Warto zatem rzucić okiem na dokumentację git'a i ją sobie chociaż powierzchownie przejrzeć. Przygotowanie katalogu roboczego pod źródła Źródła Androida trzeba gdzieś pobrać. Stwórzmy sobie zatem dedykowany katalog roboczy i przejdźmy do niego: $ mkdir /Android/android-src/ $ cd /Android/android-src/ Od tej chwili wszystkie polecenia będą wydawane w tym właśnie katalogu. Inicjowanie repozytorium GIT Na samym początku trzeba zainicjować lokalne repozytorium. Różne smartfony działają pod kontrolą innych wersji Androida (Lollipop, Marshmallow, Nougat). Jeśli zamierzamy kompilować jedynie część modułów, a nie cały ROM, i to głównie dla siebie, to warto zadbać o to, by wersja źródeł Androida pasowała do wersji Androida, którą mamy w telefonie. Niemniej jednak, w przypadku obrazu TWRP recovery możemy korzystać z najnowszych źródeł, bo w zasadzie nie będziemy wgrywać żadnych plików bezpośrednio na partycję /system/ , która zawiera stock'owy ROM. Musimy zatem określić stosowną gałąź repozytorium GIT, którą zamierzamy sobie sklonować na dysk. Lista wszystkich gałęzi jest dostępna tutaj i z reguły Custom ROM'y przestrzegają tego nazewnictwa. Warto też określić parametr --depth=1 , który uchroni nas przed pobraniem wszystkich rewizji. Zamiast tego, zostanie pobrany jedynie ostatni snapshot wskazanej przez nas gałęzi, a to z kolei znacznie zmniejszy ilość danych, które trzeba będzie przetransferować przez sieć. Bez tej opcji zostałoby pobranych jakieś 30-40 GiB, a może nawet i więcej). Źródła TWRP recovery znajdują się tutaj. Niektóre ROM'y nie mają zawartego w sobie tego repozytorium i trzeba je ręcznie określić w pliku .repo/manifest.xml w katalogu ze źródłami Androida. My jednak będziemy korzystać ze źródeł OMNI ROM, które już to repozytorium zawiera. Zatem żadnych dodatkowych kroków nie będziemy musieli przeprowadzać. Lokalne repozytorium inicjujemy w poniższy sposób: $ repo init -u https://github.com/omnirom/android -b android-7.1 --depth=1 Po zainicjowaniu lokalnego repozytorium, w katalogu roboczym powinien pojawić się folder .repo/ . W nim z kolei znajduje się plik (właściwie link) manifest.xml . Zajrzyjmy do niego i upewnijmy się, że w default revision widnieje numerek wskazanej wyżej wersji Androida ( android-7.1.x ). Warto wspomnieć, że większość repozytoriów zdefiniowanych w pliku manifest.xml jest zbędna przy budowaniu samego obrazu TWRP recovery. Jeśli komuś nie zależy na oszczędzaniu transferu danych oraz ma dostatecznie dużo miejsca na dysku, to może pobrać całe źródła OMNI ROM. Dla tych, którzy skąpią miejsca na dysku i transferu jest okrojona wersja, którą można z powodzeniem wykorzystać. Poniżej jest polecenie inicjujące lokalne repozytorium z wykorzystaniem okrojonego pliku manifest.xml . $ repo init -u git://github.com/minimal-manifest-twrp/platform_manifest_twrp_omni.git -b twrp-6.0 --depth=1 W tym przypadku, lokalne repozytorium zostało zainicjowane w oparciu o ten okrojony plik manifest.xml . Trzeba tutaj jednak wyraźnie zaznaczyć, że niektóre konfiguracje sprzętowe (czy też opcje trybu recovery) będą wymagać dodatkowych repozytoriów, które trzeba będzie ręcznie dodać do pliku .repo/local_manifests/local_manifest.xml . Warto zatem poznać budowę tego pliku i nauczyć się na nim operować. Gdy już uporządkujemy sprawy związane z repozytoriami, to przy pomocy repo sync synchronizujemy źródła każdego repozytorium, które mamy zdefiniowane w pliku manifests.xml . Naturalnie im więcej ich mamy, tym więcej miejsca będą one zajmować i dłużej będzie trwał proces synchronizacji. W przypadku, gdy dysponujemy szybkim łączem internetowym, to możemy też zwiększyć liczbę jednoczesnych połączeń przy pomocy --jobs (domyślnie 4): $ repo sync --current-branch --jobs=4 Zależności potrzebne do zbudowania Androida ze źródeł Pobranie źródeł to jedna sprawa, a ich zbudowanie to całkiem inna kwestia. By uniknąć ewentualnych problemów będziemy musieli zainstalować w systemie kilka dodatkowych zależności. Poniżej jest lista potrzebnych rzeczy: # aptitude install git-core gnupg flex bison gperf build-essential \ zip curl zlib1g-dev gcc-multilib g++-multilib libc6-dev-i386 \ lib32ncurses5-dev x11proto-core-dev libx11-dev lib32z-dev ccache \ libgl1-mesa-dev libxml2-utils xsltproc unzip openjdk-7-jdk Bez tych pakietów, proces budowy obrazu będzie napotkał błędy podobne do tego opisanego tutaj. Przyśpieszenie procesu kompilacji z ccache Kompilacja to proces czasochłonny i dość zasobożerny. W zasadzie budując ten sam kod kilka razy, nie ma potrzeby ponawiania całego procesu kompilacji, bo w sporej części przypadków można odwołać się do już zbudowanych obiektów. Niemniej jednak, potrzebny jest nam jakiś cache dla kompilatora, którego standardowo w linux'ie nie ma. Dlatego właśnie powstało narzędzie ccache , które jest nam w stanie dość znacznie umilić życie, przy ciągłym budowaniu tych samych programów czy projektów. Narzędzie ccache musimy sobie odpowiednio skonfigurować. Na dobrą sprawę, to jedyne co musimy zrobić, to dodać te dwie poniższe zmienne do pliku ~/.bashrc lub ~/.zshrc : export USE_CCACHE=1 export CCACHE_DIR=/mnt/.ccache Rozmiar całego cache definiujemy w poniższy sposób (polecenie wywołane z głównego katalogu ze źródłami Androida): $ prebuilts/misc/linux-x86/ccache/ccache -M 50G Jeśli chcemy się upewnić, czy ccache działa prawidłowo, to odpalamy osobny terminal podczas procesu kompilacji, przechodzimy do katalogu ze źródłami i wydajemy poniższe polecenie: $ watch -n1 -d prebuilts/misc/linux-x86/ccache/ccache -s Tworzenie konfiguracji dla TWRP recovery pod konkretny model smartfona W zasadzie źródła już mamy przygotowane do budowania ale potrzebna nam jest jeszcze konfiguracja dla naszego smartfona. Musimy zatem stworzyć kilka plików i katalogów. Poniższe informacje dotyczą smartfona Neffos Y5 ale ten krok w zasadzie nie różni się w przypadku innych modeli telefonów. Jedyne co, to trzeba pozyskać pewne informacje na temat podzespołów urządzenia (min. SoC), dla którego zamierzamy zbudować obraz TWRP i wpisać te dane w stosowne miejsca. Najprościej jest zacząć od pliku /system/build.prop , który został zawarty w stock'owym firmware (można też wyciągać zawartość zmiennych przez getprop ). Podłączmy zatem na moment smartfon do komputera i przy pomocy adb patrzymy co siedzi w zmiennych ro.product.manufacturer oraz ro.product.name : # adb shell "getprop ro.product.manufacturer" TP-LINK # adb shell "getprop ro.product.name" TP802A Przechodzimy teraz do głównego folderu ze źródłami Androida i pod device/ tworzymy strukturę katalogów na zasadzie manufacturer/name . Wszystkie nazwy mają być pisane z małych liter: $ mkdir device/tp-link/tp802a/ W tak powstałym katalogu tworzymy konfigurację dla naszego smartfona, w tym przypadku Neffos Y5. Poniżej znajduje się krótkie objaśnienie co do struktury plików. Plik device.mk Zaczynamy od utworzenia pliku device.mk , gdzie będziemy definiować wszystkie niezbędne moduły i pliki wymagane do zbudowania obrazu TWRP recovery dla naszego smartfona. Plik omni_tp802a.mk Następnie tworzymy plik omni_tp802a.mk , w którym będą deklarowane informacje takie jak nazwa, model i producent smartfona. Plik AndroidProducts.mk Kolejny plik, który musimy utworzyć, to AndroidProducts.mk . W nim zamieszczamy wpis wskazujący na ten powyższy plik omni_tp802a.mk . Plik BoardConfig.mk Plik BoardConfig.mk jest w zasadzie sercem całej konfiguracji. To w tym pliku określamy min. to co tak naprawdę siedzi w naszym smartfonie. Znajdują się tutaj ustawienia platformy sprzętowej, architektury systemowej, konfiguracja kernela, rozmiary poszczególnych partycji oraz oczywiście opcje TWRP recovery. Wszystkie te parametry mogą się różnic w zależności od podzespołów smartfona, z którym mamy do czynienia. W zasadzie obraz TWRP recovery powinien działać bez zarzutu nawet przy minimalnej konfiguracji ale w przypadku budowania pełnego ROM'u, to już niestety będziemy musieli nieco bardziej się postarać, by nasz smartfon działał bez problemu na nowym oprogramowaniu. Część opcji, które trzeba określić w BoardConfig.mk , można wyciągnąć ze smartfona zaglądając do pliku /system/build.prop . Poniżej znajduje się też lekka rozpiska ułatwiająca pozyskanie informacji dla poszczególnych sekcji. Sekcja Platform Sekcję Platform może nam sprawić najwięcej problemów, zwłaszcza gdy nie mamy za bardzo pojęcia jakie podzespoły siedzą w naszym smartfonie. W tym przypadku mamy do czynienia z Neffos Y5 i on posiada SoC MSM8909 od Qualcomm. Konfiguracja konkretnego SoC jest w zasadzie stała i można ją przepisać ze źródeł innego smartfona, który ma ten sam SoC, zakładając oczywiście, że deweloper nie popełnił błędów w konfiguracji tamtego urządzenia. Sekcja Kernel Bawiąc się w ukorzenianie swoich Neffos'ów, jednym z wymaganych etapów było rozmontowanie obrazu boot.img za pomocą tych skryptów. Podczas tego procesu, w terminalu można było zanotować poniższe wyjście: Jak widzimy, praktycznie cała sekcja jest nam podana jak na dłoni i wystarczy uzupełnić stosowne parametry dodając przed ich wartościami 0x . Trzeba tutaj zaznaczyć, że my nie budujemy kernela ze źródeł Androida i załączamy tutaj plik kernela, który można wyciągnąć po rozmontowaniu stock'owego obrazu boot.img . Sekcja Qualcomm Sekcja Qualcomm definiuje szereg opcji specyficznych dla SoC tego producenta. W zasadzie to trzeba dostosować ścieżkę, która musi wskazywać na bazę platformy naszego smartfona. Ścieżka w tym przypadku wskazuje na katalog /sys/devices/soc.0/ ale z pominięciem /sys/ . Sekcja Encryption Nowsze wersje TWRP recovery wspierają szyfrowanie/deszyfrowanie partycji /data/ . Jeśli z poziomu Androida zaszyfrowaliśmy dane użytkownika, to TWRP standardowo nie będzie w stanie zamontować tej partycji, co będzie przyczyną całej masy błędów. Dlatego też musimy włączyć moduł szyfrowania. W zasadzie mamy dwa rodzaje szyfrowania: programowe i sprzętowe. To, które w naszym smartfonie zostało zaimplementowane możemy odczytać przechodząc w Ustawienia Androida => Zabezpieczenia => Typ Pamięci. W przypadku smartfona Neffos Y5, widzimy, że mamy do czynienia z szyfrowaniem sprzętowym, bo widnieje zapis "Wspomagana sprzętowo". Gdyby tam widniał zapis "Tylko programowa", to szyfrowanie byłoby jedynie programowe. Naturalnie szyfrowanie sprzętowe wymaga od nas dodatkowych nakładów pracy, by je skonfigurować. W zasadzie to trzeba będzie pozyskać szereg plików ze stock'owego firmware i uwzględnić je w obrazie TWRP. Bez tych plików, nie da rady odszyfrować danych na partycji /data/ nawet podając prawidłowe hasło. System za każdym razem zwróci nam taki oto błąd. To jakie pliki trzeba będzie uwzględnić w obrazie zależy od modelu smartfona. Nie da rady tego prosto ustalić i w zasadzie pozostaje nam dochodzenie do rozwiązania metodą prób i błędów. Możemy naturalnie podpierać się logami z trybu recovery, które mogą zawierać nazwy wymaganych bibliotek, a to już może nam wskazać dobrą drogę. Sekcja Partitions W oparciu o dane z pliku /proc/partitions lub /proc/emmc trzeba odpowiednio opisać kilka partycji smartfona. Chodzi generalnie o partycje /boot/ , /recovery/ , /system/ , /data/ oraz /cache/ . Do odczytania rozmiaru można też zaprzęgnąć różne aplikacje na Androida, np. diskinfo. Wartości podajemy w HEX. Możemy także skonfigurować sobie wsparcie dla szeregu dodatkowych systemów plików. Trzeba jednak pamiętać, że każde dodatkowe ficzery zajmują miejsce i w pewnych konfiguracjach może nam tej przestrzeni zwyczajnie zabraknąć. Tutaj mamy do dyspozycji 32 MiB i w zasadzie jest to dość sporo. Sekcja Recovery W sekcji Recovery musimy wskazać lokalizację do pliku fstab . To przy jego pomocy TWRP będzie w stanie operować na partycjach smartfona. Ten plik trzeba sobie zbudować samemu podpierając się wpisami w /proc/partitions lub /proc/emmc oraz aplikacjami na smartfona typu diskinfo. Sekcja TWRP W sekcji TWRP ustawia się opcje charakterystyczne dla TWRP recovery. Wszystkich opcji jest dość sporo i są one wyszczególnione pod tym linkiem. W zasadzie to musimy poprawnie ustawić zmienną TW_THEME , która odpowiada za rozdzielczość wyświetlacza smartfona. Do wyboru mamy: # portrait_mdpi = 320x480 480x800 480x854 540x960 # portrait_hdpi = 720x1280 800x1280 1080x1920 1200x1920 1440x2560 1600x2560 # watch_mdpi = 240x240 280x280 320x320 # landscape_mdpi = 800x480 1024x600 1024x768 # landscape_hdpi = 1280x800 1920x1200 2560x1600 Neffos Y5 ma rozdzielczość 720x1280, dlatego został wybrany portrait_hdpi . Może i mamy tutaj do wyboru dwa tryby wyświetlania (portrait i landscape) ale TWRP nie potrafi się przełączać między nimi dynamicznie. Jeśli chcemy mieć układ poziomy, to nie da rady przełączyć go w pionowy i vice versa. Pozostałe opcje mają raczej samo opisujące się nazwy. Plik vendorsetup.sh Za sprawą pliku vendorsetup.sh będziemy w stanie dodać nasze urządzenie do budowania. Ten plik będzie miał jedną linijkę, w której musimy określić dwie rzeczy: product_name oraz variant . Jeśli chodzi o product_name , to odczytujemy go z pliku omni_tp802a.mk ze zmiennej PRODUCT_NAME . Natomiast w variant możemy ustawić min. eng , user albo userdebug . Nas interesuje ta ostatnia opcja oferująca dostęp root i tryb debugowania. Budowanie obrazu TWRP recovery By przygotować środowisko pod budowę źródeł TWRP recovery, musimy wyeksportować szereg zmiennych. Nie robimy tego jednak ręcznie, a za pomocą pliku build/envsetup.sh w poniższy sposób: $ make clobber $ . ./build/envsetup.sh including device/tp-link/tp802a/vendorsetup.sh Jak widać wyżej, konfiguracja dla naszego smartfona została załączona. W przypadku korzystania z innego shell'a niż bash (w moim przypadku zsh ) wydanie tego powyższego polecenia zwraca takie oto ostrzeżenie: $ . ./build/envsetup.sh build/envsetup.sh:565: command not found: complete WARNING: Only bash is supported, use of other shell would lead to erroneous results Wygląda na to, że na czas budowy czegoś związanego z Androidem, trzeba korzystać z bash'a. Teraz możemy wpisać lunch i wybrać wcześniej stworzoną kombinację: $ lunch You're building on Linux Lunch menu... pick a combo: 1. aosp_arm-eng 2. aosp_arm64-eng 3. aosp_mips-eng 4. aosp_mips64-eng 5. aosp_x86-eng 6. aosp_x86_64-eng 7. omni_tp802a-userdebug Which would you like? Mamy na liście omni_tp802a-userdebug i to ją musimy wskazać. Możemy także od razu podać tę pozycję w lunch : $ lunch omni_tp802a-userdebug No i teraz pozostało nam już zbudowanie źródeł. Pamiętajmy tylko, że budujemy jedynie obraz TWRP recovery, a do tego celu służy poniższe polecenie: $ make clean && make -j2 recoveryimage Po kilku czy kilkunastu minutach, obraz recovery powinien nam się zbudować: Repozytorium git na Github'ie Po zbudowaniu obrazu TWRP sprawdzamy naturalnie czy działa on prawidłowo ładując plik out/target/product/tp802a/recovery.img na smartfon przy pomocy fastboot boot . Jeśli nie mamy zastrzeżeń co do działania trybu recovery, to możemy stworzoną w powyższy sposób konfigurację TWRP opublikować na GitHub'ie. Oczywiście musimy posiadać stosowne konto i stworzyć odpowiednie repozytorium. Nazwa tego repozytorium ma wskazywać na ścieżkę drzewa katalogów konfiguracji urządzenia. Przykładowo, mamy tutaj ścieżkę source/device/tp-link/tp802a/ , zatem nazwa repozytorium to android_device_tp-link_tp802a : Następnie przechodzimy do katalogu z plikami konfiguracyjnymi, z których zbudowaliśmy obraz TWRP recovery i inicjujemy w nim lokalne repozytorium: $ cd /Android/omni-twrp-6.0/device/tp-link/tp802a/ $ git init $ git remote add origin git@github.com:morfikov/android_device_tp-link_tp802a.git W pliku .git/config dopisujemy sobie te poniższe parametry: [user] name = Mikhail Morfikov email = morfik@nsa.com signingkey = 0xCD046810771B6520 [gpg] program = gpg Następnie dodajemy wszystkie plik, tworzymy commit i nową gałąź, którą nazywamy sobie, np. twrp-6.0 : $ git add --all $ git commit -S -m "first commit" $ git branch twrp-6.0 $ git checkout twrp-6.0 $ git add --all Teraz już wystarczy przesłać zmiany do zdalnego repozytorium na GitHub'ie: $ git push origin master $ git push origin twrp-6.0 I to w zasadzie cała robota. Wszelkie zmiany w repozytorium od tej pory będą rejestrowane przez system kontroli wersji. Możemy także przesłać całą konfigurację, tak by TWRP oficjalnie wspierało naszego smartfona.
  3. Tryb preferowany, to nie to samo co wymuszony. Ustaw sobie samo LTE i zobacz czy ci będzie działać stabilnie. A jak nie, to będziesz musiał sobie załatwić anteny zewnętrzne i jakiś router LTE do tego, np, te podane wyżej MR200 i MR6400.
  4. A poza mieszkaniem jest?
  5. No to widać przecie, że problem nie jest w Neffos'ie tylko w tym telefonie z win. To tamten system (win) trzeba jakoś poprawnie skonfigurować, a tego to już ci nie powiem jak to zrobić.
  6. U mnie na linii Neffos Y5 <=> Neffos C5 MAX bez większego problemu SMS'y latają z polskimi znakami. Może ten telefon z win ma problemy z kodowaniem UTF-8? Masz inny telefon z Androidem, by sprawdzić czy on odbierze prawidłowo?
  7. No tam jest w opcjach, tylko wiesz, lepiej nie korzystać z systemu plików NTFS i jechać na natywnym linux'owym EXT4. Cała masa problemów odejdzie w ten sposób.
  8. No tak, GUI (QT/GTK) jest i ten panel web również jest, który w zasadzie jest standardem przy klientach torrent. Niemniej jednak, ci bardziej zżyci z linux'em użytkownicy używają transmission wyłącznie przez konsolę. GUI to tylko zbędne nakładki.
  9. A na pełnowymiarowych linux'ach używałeś?
  10. Gargoyle ma webowy panel administracyjny, podobny do tego TP-LINK'owego ale oczywiście nieco bardziej rozbudowany. Mimo to, nie wszystkie rzeczy da rade skonfigurować w tym panelu. W zasadzie to nie wiem czy jest jakiś plugin do transmission ale to narzędzie to jest typowo konsolowy klient torrent'a i jak chcesz go używać to niestety musisz się nauczyć operować na konsoli.
  11. W końcu sukces, choć jeszcze sporo rzeczy do poprawy, ale już widać custom ROM'a powoli.
  12. Na OpenWRT/LEDE/linux można postawić sobie serwer RADIUS w oparciu o freeradius i się bawić. Tutaj przykłady jak ktoś się chce bawić w te klocki. przykład z OpenWRT/LEDE, i przykład z Debianem.
  13. Tutaj masz emulator panelu administracyjnego dla tego routera, to sobie zobacz czy są tam funkcje, które chcesz.