morfik

Moderators
  • Content count

    605
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by morfik

  1. Jeśli masz dwa AP skonfigurowane tak samo (ten sam ESSID i hasło), to przy przełączaniu (przynajmniej u mnie na linux) system operacyjny komputera w roamingu nie pobiera na nowo IP, a to z tego względu, że zakłada on, że sieć jest taka sama, no bo to samo ESSID i hasło. Jeśli teraz skonfigurujesz sobie te dwa AP na różne sieci, przykładowo 192.160.1.0/24 i 192.168.2.0/24, to przełączenie na drugi AP z powodu mocniejszego sygnału sprawi, że system komputera w dalszym ciągu korzysta z tej pierwszej adresacji i przez to nie może zrealizować połączenia z tym AP, na który zostałeś przełączony. Rada jest taka, by skonfigurować wszystkie AP na tę samą sieć, tj. ponadawać im adresy IP, przykładowo 192.168.0.1, 192.168.0.2, itp oraz utrzymywać serwer DHCP tylko na głównym AP. Wtedy po przełączeniu system komputera w dalszym ciągu będzie miał prawidłowo skonfigurowaną sieć, a na ewentualne zapytania DHCP będzie odpowiadał tylko ten główny AP.
  2. Znalazłem coś wypasionego ale trzeba root'a. Chodzi o f.lux
  3. Niżej znajdują się linki do recenzji ciekawych aplikacji, które napotkam w drodze bawienia się swoim smartfonem spod znaku Neffos. Jeśli ktoś natknął się na inne ciekawe i użyteczne programiki, to może ich nazwy i linki dopisać w tym wątku. Jeśli będą naprawdę przyzwoite, to na pewno je przetestuje, a ich opis wrzucę na forum i podlinkuję w tym poście. Ważne jest by aplikacja była bez reklam i najlepiej OpenSource. Jeśli chodzi o ten drugi typ aplikacji, to F-Droid wyśmienicie się nadaje na rozpoczęcie poszukiwań. Aplikacje już opisane: Źródło darmowych aplikacji OpenSource: F-Droid www/source/F-droid Źródło aplikacji i modułów Xposed: XDA Labs www/source Alternatywny launcher aplikacji: Nova Launcher www/GooglePlay Oprogramowanie do aparatu/kamery: OpenCamera www/source/GooglePlay/F-droid Przeglądarka YT: NewPipe www/source/F-droid Szyfrowanie zapytań DNS: dnscrypt-proxy (root) www/source Adblock: AdAway (root) www/source/F-droid Roaming: Wifi Roaming Fix i SWIFI GooglePlay/GooglePlay VPN: OpenVPN for Android www/source/GooglePlay/F-droid Aplikacja TP-LINK do kamer: tpCamera GooglePlay Aplikacja TP-LINK do zarządzania siecią: Tether GooglePlay Aplikacja TP-LINK do routerów MiFi: tpMiFi GooglePlay Aplikacje do opisania: Skaner sieci WiFi: WiFi Analyzer www/source/GooglePlay/F-Droid Klient sieci TOR: Orbot www/source/GooglePlay/F-Droid Klient sieci jabber: Xabber www/source/GooglePlay/F-droid Taktowanie procesora: Kernel Adiutor XDA/source/GooglePlay/F-droid Weryfikacja dwuetapowa: Authenticator www/source/GooglePlay/F-droid Wykorzystanie flash/SD: DIsk Usage www/source/GooglePlay/F-droid Bateria: Amplify Battery Extender (root) XDA/www/source/GooglePlay Przeglądarka dokumentów: Document Viewer www/source/F-Droid/GooglePlay Aplikacja TPLINK do urządzeń mobilnych: KASA GooglePlay Aplikacja TPLINK do transmiterów sieciowych (powerline): tpPLC GooglePlay
  4. W sumie to jeszcze jeśli chodzi o transfer jako taki na podglądzie, to zwykle on też zależy od dynamiczności sceny, którą kamera obserwuje. Jeśli w polu wiedzenia kamery się za wiele nie dzieje, to też i dużo transferu nie będzie zjadać na podglądzie.
  5. Generalnie to ta kamera ci nie zje za dużo łącza, to jest rząd wielkości kilku, najwyżej kilkudziesięciu KiB/s i to oczywiście tylko i wyłącznie w momencie, gdy podłączysz się do kamery. Jeśli żaden klient nie będzie połączony z kamerą, to kamera zaprzestaje transmitować obraz do serwisu tplinkcloud i w ten sposób nie jest zjadany transfer. W zasadzie to pewnie i Aero2 ta darmowa wersja by wystarczyła, byle by tylko wykupić jakiś pakiet, który zlikwiduje kapcia. No i oczywiście wymagane jest utrzymanie połączenia z tplinkcloud ale to praktycznie nie zjada transferu.
  6. Jeśli referujesz do aplikacji tpCamera na smartfona, która umożliwia min. podglądanie obrazu za pośrednictwem serwis tplinkcloud, to jedyne czego ci potrzeba to połączenia z internetem tam, gdzie masz wpiętą kamerę. Musisz tylko w ustawieniach kamery zezwolić, by obraz był dostępny w tym tplinkcloud i możesz podglądać obraz z dowolnego miejsca o ile masz tam również połączenie z internetem.
  7. Zara się okaże, że tamte mają amoleda?
  8. Ja chyba nie umiem tego włączyć. Przestawiam z Off na On, pisze, że ON i dalej jest biały.
  9. To jakieś dziwne haxy chce robić z systemem.
  10. No właśnie to chyba na tym polega, by mieć tego amoleda.
  11. Bo ten Twilight jest przeznaczony na amoled, a Neffos C5 MAX ma inny wyświetlacz.
  12. Kupowanie telefonów czy smartfonów z Androidem z innych źródeł niż oficjalne punkty sprzedaży nie zawsze jest bezpieczną opcją. Gdy nabywamy takie urządzenie od znajomego, to raczej nie powinniśmy się martwić o to, że ten telefon może być kradziony. Niemniej jednak, po zakupie takiego urządzenia, poprzedni użytkownik zwykle resetuje jego ustawienia do fabrycznych, by klient miał świeży system i nie był w stanie uzyskać dostępu do prywatnych danych poprzedniego właściciela smartfona. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że nabywca tak odsprzedanego telefonu może mieć pewne problemy ze skonfigurowaniem Androida, bo ten system zwróci mu komunikat: "Urządzenie zostało zresetowane. Aby kontynuować, zaloguj się na konto Google, które było wcześniej synchronizowane na tym urządzeniu", czyli telefon został zablokowany przez mechanizm Factory Reset Protection Lock (FRP Lock). Jeśli znajomy mieszka blisko nas, to naturalnie możemy się przejść do niego w celu zdjęcia tej blokady. A co w przypadku, gdy nabyliśmy urządzenie na odległość? Czy jest jakiś sposób na obejście tej blokady w przypadku smartfonów Neffos od TP-LINK? Factory Reset Protection Lock (FRP Lock) Urządzenia takie jak smartfony zwykle zabezpieczone są jakąś formą blokady ekranu, np.kodem PIN. By skorzystać z takiego telefonu trzeba ten kod pierw wprowadzić. Problem pojawia się w momencie, gdy tego kodu z jakiegoś powodu nie znamy. W przypadku, gdy jedynie zapomnieliśmy prawidłowej sekwencji odblokowującej ekran, to nic nie stoi na przeszkodzie, by taki telefon zresetować do ustawień fabrycznych przez tryb recovery. Stracimy co prawda wszystkie dane przechowywane na flash'u urządzenia ale będziemy w stanie sobie na nowo skonfigurować system. Niemniej jednak, tego typu sytuacja zwykle nie ma miejsca, natomiast dużo częściej zdarzają się kradzieże telefonów. Taki złodziej również byłby w stanie zresetować ustawienia telefonu do domyślnych w celu jego późniejszej sprzedaży gdzieś na targu. By utrudnić ten proceder, w Androidach począwszy od wersji 5.0 (Lollipop) został wprowadzony mechanizm Factory Reset Protection Lock (FRP Lock). Mając taki system, po zresetowaniu smartfona do ustawień fabrycznych przez tryb recovery, urządzenie w dalszym ciągu będzie zablokowane. Użytkownikowi podczas konfiguracji telefonu zostanie pokazany jedynie komunikat "Urządzenie zostało zresetowane...". By móc korzystać z takiego telefonu, trzeba podać dane do poprzedniego konta i innej opcji zwykle nie ma. Po aktywowaniu blokady FRP Lock, Android jest zwykle bezużyteczny. Możemy jedynie odbierać połączenia przychodzące i wykonywać połączenia alarmowe ale w zasadzie nic poza tym. Nie mamy dostępu do ustawień telefonu czy przeglądarki internetowej i z lwiej części funkcjonalności telefonu nie będziemy mogli skorzystać do momentu podania danych do konta, które było skonfigurowane na tym telefonie przed zakupem. W przypadku zakupu telefonu na odległość, raczej jest mało prawdopodobne, że poprzedni właściciel poda nam dane do swojego konta Google byśmy sami mogli ten telefon odblokować. Jakie inne opcje nam zatem pozostają? Zasada działania FRP Lock Szukając informacji na temat zasady działania tego całego FRP Lock, na jednym z forów Androida użytkownik piskorfa podesłał mi linki do dwóch chińskich blogów [1] i [2]. Chińskiego co prawda nie znam ale zawartość tych stron można przetłumaczyć na angielski w Google Translate. Zgodnie z informacjami zawartymi w tych powyższych artykułach, mechanizm FRP Lock działa w oparciu o dedykowaną partycję na flash'u telefonu. Nazwa tej partycji może być różna, choć zwykle przyjmuje wartość frp (od Factory Reset Protection). W smartfonach Neffos C5 i C5 MAX ta partycja figuruje na liście partycji. Nie ma jej jednak w przypadku modelów Neffos Y5 i Y5L ale to nic nie szkodzi. Nazwę tej partycji zawsze można ustalić przeglądając, np. za pomocą adb , plik /system/build.prop w telefonie: shell@C5_Max:/ $ cat /system/build.prop | grep -i frp ro.frp.pst=/dev/block/platform/mtk-msdc.0/by-name/frp shell@Y5:/ $ cat /system/build.prop | grep -i frp ro.frp.pst=/dev/block/bootdevice/by-name/config Widać, zatem że w tym drugim przypadku partycja, której szukamy, nazywa się config . Blokada FRP Lock jest zakładana na telefon w momencie powiązania z nim konta Google, tj. uzupełnienia formularza w celu zalogowania się, np. do sklepu Google Play. Blokadę tę można dezaktywować usuwając konto z telefonu lub też resetując smartfon do ustawień fabrycznych z poziomu działającego systemu. Zatem dodając lub usuwając konto Google, Android inicjuje pewną operację na partycji, która została zwrócona w ro.frp.pst . Jeśli teraz zresetujemy telefon do ustawień fabrycznych z poziomu trybu recovery, to system urządzenia nie przepisze nam tej partycji w żaden sposób, bo Android w trym trybie nie jest uruchomiony. Później jak przechodzimy przez proces wstępnej konfiguracji telefonu, system odczytuje dane z partycji frp i na ich podstawie decyduje czy przepuścić użytkownika, czy zablokować dostęp i zażądać uwierzytelnienia przez podanie danych do konta, które wcześniej było na tym telefonie skonfigurowane. W jaki sposób system rozpoznaje czy podaliśmy dane do odpowiedniego konta? Serwery Google w tym procesie nie biorą udziału. Te dane są zapisywane również na partycji frp , z tym, że raczej w formie jakieś hasha, który można uzyskać podając konkretny login i hasło. Podając prawidłowe dane, system jest w stanie wygenerować taki hash i porównać go z tym co zostało zapisane na partycji frp . Pewności do końca nie mam jak ten proces weryfikacji przebiega ale patrząc na zrzuty partycji w edytorze HEX, można dojść do wniosku, że system dodaje jakieś informacje na tej partycji po zalogowaniu się na konto Google. Jest to około 20 KiB, zatem dość sporo. Te dane jednak są w formie nieczytelnej dla człowieka, także nic więcej na ten temat nie powiem. Wiedząc, że partycja frp odgrywa kluczową rolę w zablokowaniu użytkownikowi dostępu do telefonu, można by się pokusić o ręczne wyczyszczenie tej partycji. Jeśli faktycznie serwery Google nie biorą udziału w tym całym procesie, to FRP Lock można by obejść lokalnie. Jak odblokować smartfon z aktywowanym FRP Lock Załóżmy, że zakupiliśmy sobie używanego smartfona na odległość oraz, że to urządzenie nie było kradzione. Naturalnie telefon nie został poprawnie zresetowany do ustawień domyślnych i my jako nowy właściciel mamy teraz problem, bo Android wyrzuca nam informacje o założeniu blokady FRP Lock. W zasadzie wiemy co mamy robić, tj. trzeba wyczyścić partycję frp . Problem w tym, że w różnych modelach smartfonów inaczej do tego przedsięwzięcia trzeba się zabrać. Kluczowe znaczenie ma zainstalowany w urządzeniu SoC, wersja Androida oraz ewentualne zabezpieczenia wprowadzone przez producenta telefonu. W przypadku smartfonów Neffos C5 i C5 MAX mamy do czynienia z SoC od MediaTek, model nie jest aż tak ważny. Android jest zaś w wersji 5.1 (Lollipop). Natomiast Neffos Y5 i Y5L mają SoC od Qualcomm i w tych telefonach siedzi Android w wersji 6.0 . Mamy zatem dwie różne sytuacje do rozważenia. Odblokowanie Neffos C5 i C5 MAX Jako, że te dwa modele smartfonów mają SoC od MediaTek, to nadpisanie partycji frp w ich przypadku jest stosunkowo proste, bo możemy do tego celu zaprzęgnąć SP Flash Tool. Problematyczne może być ustalenie gdzie na flash'u smartfona znajduje się partycja frp . Ja korzystałem ze swojego pliku scatter.txt: mt6753-neffos-c5-max-tp-link-scatter.txt, gdzie mam taki oto blok kodu: - partition_index: SYS18 partition_name: frp file_name: NONE is_download: true type: NORMAL_ROM linear_start_addr: 0x6a00000 physical_start_addr: 0x6a00000 partition_size: 0x100000 region: EMMC_USER storage: HW_STORAGE_EMMC boundary_check: true is_reserved: false operation_type: UPDATE reserve: 0x00 W zasadzie to, interesuje nas tutaj wartość 0x100000 , która wskazuje nam rozmiar partycji i jest to 1048576 bajtów, czyli 1 MiB. Trzeba zatem stworzyć plik wypełniony samymi zerami, który będzie miał dokładnie taki rozmiar. Możemy to zrobić przy pomocy dd z poziomu każdego linux'a: # dd if=/dev/zero of=./c5max-frp.orig bs=1K count=1024 Tak wygenerowany plik trzeba przy po mocy SP Flash Tool wgrać w odpowiednie miejsce na flash'u smartfona. Odpalamy zatem narzędzie SP Flash Tool i przechodzimy na zakładkę Download i tam zaznaczamy partycję frp i wskazujemy ścieżkę do pliku z zerami: Upewniamy się, że nad listingiem partycji mamy zaznaczone Download Only i wciskamy przycisk Download . W tym momencie SP Flash Tool będzie oczekiwał na podłączenie smartfona do portu USB komputera. Wyłączamy zatem telefon i podłączamy go do komputera. System powinien go automatycznie wykryć i zaaplikować mu wskazany plik: Jeśli są jakieś problemy z działaniem SP Flash Tool, to prawdopodobnie nie ma on uprawnień do urządzenia /dev/ttyACM0 i trzeba będzie dodać naszego użytkownika do grupy dialout . Po wgraniu pliku, włączamy smartfon i już nie powinniśmy mieć problemów z dodaniem nowego konta Google na naszym smartfonie. Odblokowanie Neffos Y5 i Y5L W przypadku smartfonów Neffos Y5 i Y5L sprawa nie wygląda tak różowo. Nie tylko nie mamy możliwości skorzystania z SP Flash Tool, bo SoC jest od Qualcomm'a, to jeszcze wygląda na to, że blokada OEM (ta w opcjach developerskich) działa i uniemożliwia odblokowanie bootloader'a. Bez odblokowanego bootloader'a z kolei nie damy rady wgrać obrazu przy pomocy narzędzia fastboot . Próbowałem obejść blokadę FRP Lock w tych telefonach na kilka różnych sposobów ale żadne ze znalezionych przeze mnie rozwiązań nie dało rady sprostać zabezpieczeniom, które w tych Neffos'ach zostały zaimplementowane. W Neffos Y5 i Y5L mamy praktycznie gołego Androida 6.0 i jedyne co możemy próbować zrobić, to uzyskać dostęp do ustawień telefonu w celu przeprowadzenia procesu Factory Reset z poziomu działającego systemu. Przynajmniej tak wynika z tych materiałów, z którymi się zdążyłem zapoznałem. Pytanie jest tylko jak wywołać ustawienia, skoro mamy zablokowaną możliwość operowania na smartfonie i jedyny obrazek jaki widzimy, to ten poniżej: Sposób z przeglądarką Może i na pierwszy rzut oka nic nie da się zrobić i FRP Lock spełnia swoje zadanie ale nawet w tym miejscu jesteśmy w stanie wywołać przeglądarkę internetową, która pozwoli nam uzyskać dostęp do ustawień systemu. W jaki sposób? Wyżej widzimy formularz, w którym mamy wpisać adres email lub numer telefonu. Generalnie nie wpisujemy tutaj tego, o co nas proszą. Zamiast tego wpisujemy dosłownie cokolwiek. Na ten wpisany w formularzu wyraz możemy kliknąć i pojawi nam się proste menu: Z tego menu wybieramy pozycję Podpowiedzi (przez te trzy kropki): I jak widzimy, odpaliła nam się przeglądarka Chrome. Nie logujemy się tutaj i wciskamy "Nie Dzięki". Na środku ekranu mamy standardowy formularz wyszukiwania, jak w każdej wyszukiwarce. W tym formularzu wpisujemy w zależności od wykorzystywanego języka w telefonie: ustawienia (PL) lub settings (EN). Jak tylko zaczniemy wpisywać kolejne znaki w polu formularza, na dole ekranu powinny nam się pojawić podpowiedzi: Mamy pozycję Ustawienia i naturalnie klikamy w nią. Powinien nam się ukazać znajomy widok ustawień systemowych. Zatem nawet mając aktywny mechanizm blokady telefonu, jesteśmy w stanie go ominąć i wejść w ustawienia telefonu. W tak uzyskanym menu przechodzi do pozycji Kopia zapasowa i reset , a z niej wybieramy Przywróć ustawienia Fabryczne : W ten sposób niby powinniśmy pozbyć się blokady, bo proces Factory Reset zostanie przeprowadzony z poziomu działającego systemu. Niestety najwyraźniej w nowszych wersjach Androida partycja frp nie jest przepisywana jeśli Factory Reset jest przeprowadzany z poziomu systemu, na którym nie ma skonfigurowanego konta Google. Zatem może i zresetujemy ustawienia ale w dalszym ciągu system przy konfiguracji telefonu będzie nas prosił o podanie danych do starego konta Google. Sposób ze zdjęciem blokady OEM Kluczem do zdjęcia blokady FRP Lock jest odblokowanie bootloader'a, a to można zrobić zdejmując pierw blokadę OEM z poziomu opcji developerskich. Mając dostęp do opcji telefonu, możemy wejść w "Informacje o telefonie" i spróbować postukać w numer kompilacji. Problem w tym, że ten sposób również nie działa i w tym przypadku stukanie w numerek kompilacji nic nie daje, a bez tego nie pojawią nam się opcje developerskie i nie ściągniemy blokady OEM. Sposób z wyłączeniem WiFi Innym sposobem, który znalazłem, miało być ogłupienie systemu przez rozłączenie sieci WiFi w odpowiednim momencie. Gdy jesteśmy na pozycji "Wybierz WLAN" przy konfiguracji telefonu, to naturalnie wskazujemy naszą sieć i uzupełniamy dane logowania do tej sieci. Później wracamy przyciskiem Wstecz do ekranu wyboru sieci. Powinniśmy widzieć listę sieci WiFi w naszej lokalizacji oraz powinniśmy być podłączeni do tej, którą sobie skonfigurowaliśmy: W tym miejscu dajemy "Dalej" i gdy na ekranie pojawi się informacja "Sprawdzam połączenie" ale przed "Aktualizuję oprogramowanie" (szybko przeskakuje) trzeba sieć WiFi rozłączyć. Można albo wyłączyć router WiFi przyciskiem, albo też w ustawieniach routera wyłączyć samo WiFi. Warto tutaj zaznaczyć, że w telefonie nie może być obecna karta SIM, bo wtedy dane mogą być wymieniane po 3G/LTE. W takim przypadku, smartfon nie będzie w stanie połączyć się z serwerami Google po uprzednim zapewnieniu, że połączenie działa. Taki stan rzeczy najprawdopodobniej sprawia, że system głupieje i pomija proces uwierzytelniania zwracając informację "Nie można się zalogować" i proces konfiguracji telefonu może być kontynuowany: Naturalnie klikamy Dalej i Dalej i w zasadzie wszystko wskazuje na to, że proces zostanie ukończony z powodzeniem. Niemniej jednak, z jakiegoś powodu system stwierdza, że nie jesteśmy zalogowani i każe nam cały proces powtórzyć. Sposób z linkami w opcjach języka i klawiatury Kolejnym sposobem, który może nam pomóc z ominięciem blokady FRP Lock, jest próba wywołania ustawień systemowych za pomocą linków, do których mamy dostęp z menu różnych aplikacji systemowych. W procesie wstępnej konfiguracji telefonu mamy dostęp do jednej takiej aplikacji, tj. ustawienia języka i klawiatury (czy jak to się tam nazywa). W opcje tej aplikacji można wejść przyciskając przez dłuższą chwilę znak @ na klawiaturze ekranowej. W ten sposób powinno nam się pojawić małe kółko zębate oferujące "Opcje wprowadzania": Po wejściu w te opcje, w prawym górnym rogu mamy trzy kropki z menu pomocy, które powinniśmy wywołać w celu uzyskania dostępu do upragnionego linku, za pomocą którego można by wywołać przeglądarkę i za jej pomocą wejść w główne ustawienia telefonu: Problem w tym, że żadna z tych opcji się nie da wcisnąć, czyli kolejna ślepa uliczka. Znacie jeszcze jakieś ciekawe pomysły na obejście tej blokady? Jak uniknąć zablokowania smartfona Wygląda na to, że w przypadku Neffos C5 i C5 MAX zabezpieczenie FRP Lock jest praktycznie bezużyteczne. Oczywiście w dalszym ciągu zdjęcie tej blokady dla przeciętnego Kowalskiego może być zbyt trudne ale jak widać jest ono możliwe. Natomiast póki co nie mam pojęcia jak obejść tę blokadę w Neffos Y5 i Y5L i w przypadku tych telefonów raczej nie chcielibyśmy tego FRP Lock'a złapać. Dlatego też zawsze przed odsprzedaniem komuś telefonu miejmy na uwadze to zabezpieczenie i manualnie usuwajmy konto Google z systemu. Nie zaszkodzi też usunięcie blokady ekranu przed zresetowaniem smartfona do ustawień fabrycznych. Jeśli zaś kupujemy telefon od kogoś, to poprośmy tę osobę o wykonanie procesu Factory Reset z poziomu trybu recovery, tak by ta czynność została wykonana przy nas. Po czym sprawdźmy czy w procesie wstępnej konfiguracji telefonu nie złapiemy FRP Lock'a.
  13. Tzn. wiesz, moich standardów ten ekran nie spełnia. Jeśli faktycznie chcesz mieć dość dobry smartfon to zainteresuj się C5. Może jest te 200 zł droższy ale różnica między tymi dwoma modelami jest nie do opisania. Choć C5 ma dość starego Andka. Ewentualnie możesz sobie zobaczyć Y5, bo jest bardzo podobny, tylko ma nowszy system i parę innych usprawnień. Tego autostartu w Y5L nie ma, przez to telefon nie wyrabia za bardzo z obsługą systemu -- za mało RAM i musi kompresować dane w pamięci co jeszcze tylko spowalnia pracę systemu. Dla Androida 6.0 pamięć RAM o rozmiarze 1 GiB to stanowczo za mało.
  14. Generalnie rzecz biorąc w smartfonach nie ma problemu z wyłączeniem określonych aplikacji podczas startu systemu. Podobnie jest w przypadku Neffos C5 MAX, C5 i Y5 (dwa pierwsze mają Androida 5.1, ostatni zaś 6,0). Poniżej przykład (Neffos C5 MAC i C5): A tu dla Neffos Y5: Ale najwyraźniej w Y5L zapomniano o tym ficzerze: Niby mała rzecz ale strasznie bateria siada: To jest stan kompletnego nieużywania telefonu, czyli powinien być w głębokim śnie. Tak jak ten Y5, który nieco lepiej sobie radzi: Ktoś może potwierdzić ten problem?
  15. Może i ten najtańszy smartfon w ofercie TP-LINK nie może popisać się najmocniejszymi podzespołami ale w zasadzie ten fakt nie przeszkadza nam, by przeprowadzić na Neffos Y5L (TP801A) proces root. Ten smartfon ma zbliżony SoC do Neffos Y5, a konkretnie mamy tutaj do czynienia z Snapdragon 210 (MSM8209) od Qualcomm'a. Ten fakt sprawia, że w przypadku Neffos Y5L cały proces uzyskiwania uprawnień administratora systemu przebiega bardzo podobnie do tego opisywanego wcześniej dla Neffos Y5. Dlatego też poniższy artykuł za bardzo się nie różni i w zasadzie został jedynie lekko przerobiony pod kątem zgodności ze smartfonem Neffos Y5L. Narzędzia ADB i fastboot Przede wszystkim, by zabrać się za proces root'owania smartfona Neffos Y5L, musimy przygotować sobie odpowiednie narzędzia. Zapewnią one nam możliwość rozmawiania z telefonem. Będziemy potrzebować adb (Android Debug Bridge) oraz fastboot . Proces instalacji tych narzędzi na linux, a konkretnie w dystrybucji Debian, został opisany osobno. Problematyczny backup flash'a smartfona Neffos Y5L W przypadku Neffos C5 i Neffos C5 MAX, do zrobienia backup'u całego flash'a można było wykorzystać narzędzie SP Flash Tool. Niemniej jednak, to oprogramowanie jest przeznaczone jedynie dla smartfonów mających SoC od MediaTek, a jak już zostało wspomniane we wstępie, Neffos Y5L ma SoC Snapdragon 210 (MSM8209) od Qualcomm'a. Jak zatem zrobić backup flash'a tego smartfona przed wprowadzaniem w nim jakichkolwiek zmian? Generalnie trzeba się zmierzyć z problemem jajka i kury, czyli by dokonać backup'u flash'a trzeba skorzystać z niestandardowego obrazu partycji /recovery/ , np. TWRP, a nie możemy go przecież wgrać na telefon, bo wprowadzimy w ten sposób zmiany. Możemy jednak wgrać taki obraz bezpośrednio do pamięci RAM telefonu i z niej go uruchomić. W takim przypadku będziemy w stanie zrobić backup flash'a telefonu bez wprowadzania żadnych zmian. Niemniej jednak, w dalszym ciągu obraz partycji /recovery/ musimy jakoś pozyskać. Pozyskanie obrazu recovery.img z TWRP Niestety, póki co nie ma obrazów dla Neffos'a Y5L. Dlatego też musimy sobie taki obraz recovery.img stworzyć sami przerabiając inny obraz, który jest przeznaczony na telefon zbliżony parametrami do naszego urządzenia (ten sam SoC, wielkość flash i rozdzielczość ekranu). Ja posłużyłem się obrazem dla Neffos'a C5L, którego SoC (MSM8909) jest bardzo podobny do tego zastosowanego w Neffos Y5L. W zasadzie rozdziałka ekranu i wielkość flash się zgadzają ale układ partycji jest nieco inny i trzeba będzie ten obraz trochę przerobić, a do tego celu potrzebny nam będzie stock'owy obraz boot.img lub recovery.img . Gotowy obraz recovery.img dla smartfona Neffos Y5L znajduje się tutaj: neffos_y5l-tp-link-twrp.img Jedyne co, to musimy go wgrać na telefon. Jeśli jednak ktoś jest ciekaw jak proces przepakowania tego obrazu przebiega, to jest on opisany poniżej. Pozyskanie stock'owego obrazu boot/recovery Proces dostosowania obrazu recovery.img z TWRP nieco się różni w przypadku Neffos Y5L w stosunku do poprzednio opisywanych przez mnie modeli Neffos C5 i Neffos C5 MAX ale jest mniej więcej taki sam co w przypadku Neffos Y5. Chodzi o to, że w zasadzie nie mamy jak wydobyć obrazu partycji /recovery/ z telefonu, no bo przecież nie możemy skorzystać z SP Flash Tool, a póki co nie jestem świadom alternatywnego oprogramowania, które by nam z tym zadaniem pomogło w podobny sposób. Niemniej jednak, obraz recovery.img w dalszym ciągu możemy zbudować ale potrzebny nam jest firmware Neffos'a Y5L, który na szczęście możemy pobrać ze strony producenta tego smartfona. Pamiętajmy by pobrać plik przeznaczony na ten konkretny model telefonu, który posiadamy (w tym przypadku TP801A). Poniżej jest pełna specyfikacja wgranego oprogramowania oraz dokładne numery mojego smartfona: W paczce .zip z firmware, którą pobraliśmy, znajduje się plik boot.img . Musimy go wydobyć w celu wyodrębnienia pewnych plików i wgrania ich na portowany obraz recovery.img . Przepakowanie obrazu recovery.img By przepakować obraz przeznaczony na inny smartfon, który jest zbliżony parametrami do naszego Neffos'a Y5L, musimy pierw pozyskać odpowiednie narzędzia. Na linux'ie możemy skorzystać do tego celu z abootimg lub też ze skryptów Android Image Kitchen. Ja będę korzystał z tego drugiego rozwiązania. Tworzymy sobie jakiś katalog roboczy i kopiujemy do niego zarówno oryginalny obraz boot.img , jak i obraz recovery.img z innego smartfona. Następnie znajdując się w tym katalogu roboczym, pobieramy skrypty z github'a (wymagane zainstalowane narzędzie git w systemie) i przechodzimy do utworzonego w ten sposób katalogu. W nim zaś tworzymy dwa podkatalogi stock/ oraz port/ : $ git clone https://github.com/ndrancs/AIK-Linux-x32-x64/ $ chmod +x ./AIK-Linux-x32-x64/* $ chmod +x ./AIK-Linux-x32-x64/bin/* $ cd ./AIK-Linux-x32-x64/ $ mkdir stock/ port/ Kopiujemy oryginalny obraz boot.img z katalogu nadrzędnego i wypakowujemy go za pomocą skryptu unpackimg.sh . Następnie przenosimy tak wyodrębnioną zawartość do katalogu stock/ : $ cp ../orig_boot.img ./recovery.img $ ./unpackimg.sh recovery.img $ mv split_img/ ramdisk/ stock/ $ rm recovery.img Kopiujemy teraz obraz partycji /recovery/ mający TWRP i wypakowujemy go. Przenosimy jego zawartość do katalogu port/ : $ cp ../recovery_twrp.img ./recovery.img $ ./unpackimg.sh recovery.img $ mv split_img/ ramdisk/ port/ $ rm recovery.img Kernel W zasadzie to musimy tylko przekopiować plik recovery.img-zImage z oryginalnego obrazu naszego Neffos'a Y5L do obrazu TWRP: $ cp ./stock/split_img/recovery.img-zImage ./port/split_img/ Fstab Musimy także dostosować nieco plik port/ramdisk/etc/recovery.fstab , bo flash telefonu, z którego wzięliśmy obraz recovery.img z TWRP ma inny nieco inny układ partycji. W oparciu o informacje uzyskane z aplikacji DiskInfo oraz z pliku /proc/partitions w telefonie, układ flash'a w przypadku Neffos Y5L prezentuje się następująco (kolumna najbardziej na prawo została dodana przeze mnie): # adb shell shell@Y5L:/ $ cat /proc/partitions major minor #blocks name 253 0 524288 zram0 179 0 7634944 mmcblk0 179 1 65536 mmcblk0p1 modem (/firmware/ , vfat) 179 2 512 mmcblk0p2 sbl1 179 3 512 mmcblk0p3 sbl1bak 179 4 1024 mmcblk0p4 aboot 179 5 1024 mmcblk0p5 abootbak 179 6 512 mmcblk0p6 rpm 179 7 512 mmcblk0p7 rpmbak 179 8 768 mmcblk0p8 tz 179 9 768 mmcblk0p9 tzbak 179 10 1024 mmcblk0p10 pad 179 11 1536 mmcblk0p11 modemst1 179 12 1536 mmcblk0p12 modemst2 179 13 1024 mmcblk0p13 misc 179 14 1 mmcblk0p14 fsc 179 15 8 mmcblk0p15 ssd 179 16 10240 mmcblk0p16 splash 179 17 32 mmcblk0p17 DDR 179 18 1536 mmcblk0p18 fsg 179 19 16 mmcblk0p19 sec 179 20 32768 mmcblk0p20 boot 179 21 1913652 mmcblk0p21 System (/system/ , ext4) 179 22 32768 mmcblk0p22 persist (/persist/ , ext4) 179 23 262144 mmcblk0p23 Cache (/cache/ , ext4) 179 24 32768 mmcblk0p24 recovery 179 25 1024 mmcblk0p25 devinfo 179 26 512 mmcblk0p26 keystore 179 27 65536 mmcblk0p27 oem 179 28 512 mmcblk0p28 config 179 29 5077999 mmcblk0p29 Data (/data/ , ext4) 179 32 512 mmcblk0rpmb mmcblk0rpmb Rozmiary poszczególnych partycji są w blokach, a każdy z nich ma 1024 bajty. Partycja mmcblk0 odpowiada za cały obszar flash'a. Będziemy zatem w stanie zrobić backup całego flash'a albo też poszczególnych jego partycji. Tak czy inaczej potrzebne nam są odpowiednie wpisy w pliku port/ramdisk/etc/recovery.fstab . Poniżej jest zawartość mojego pliku: # Use platform/soc.0 or mmcblk0p* in the path # mmcblk0p1 (modem) /firmware vfat /dev/block/platform/soc.0/by-name/modem flags=display="Firmware";mounttodecrypt;backup=1 # mmcblk0p2 (sbl1) /sbl1 emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/sbl1 flags=display="sbl1";backup=1 # mmcblk0p3 (sbl1bak) /sbl1bak emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/sbl1bak flags=display="sbl1bak";backup=1 # mmcblk0p4 (aboot) /aboot emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/aboot flags=display="aboot";backup=1 # mmcblk0p5 (abootbak) /abootbak emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/abootbak flags=display="abootbak";backup=1 # mmcblk0p6 (rpm) /rpm emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/rpm flags=display="rpm";backup=1 # mmcblk0p7 (rpmbak) /rpmbak emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/rpmbak flags=display="rpmbak";backup=1 # mmcblk0p8 (tz) /tz emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/tz flags=display="tz";backup=1 # mmcblk0p9 (tzbak) /tzbak emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/tzbak flags=display="tzbak";backup=1 # mmcblk0p10 (tzbak) /pad emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/pad flags=display="pad";backup=1 # mmcblk0p11 (modemst1) /efs1 emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/modemst1 flags=display="EFS";backup=1 # mmcblk0p12 (modemst2) /efs2 emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/modemst2 flags=backup=1;subpartitionof=/efs1 # mmcblk0p13 (misc) /misc emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/misc flags=display="Misc";backup=1 # mmcblk0p14 (fsc) /fsc emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/fsc flags=display="fsc";backup=1 # mmcblk0p15 (ssd) /ssd emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/ssd flags=display="ssd";backup=1 # mmcblk0p16 (splash) /splash emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/splash flags=display="splash";backup=1 # mmcblk0p17 (DDR) /ddr emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/DDR flags=display="DDR";backup=1 # mmcblk0p18 (fsg) /fsg emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/fsg flags=display="fsg";backup=1 # mmcblk0p19 (sec) /sec emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/sec flags=display="sec";backup=1 # mmcblk0p20 (boot) /boot emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/boot flags=display="Boot";backup=1 # mmcblk0p21 (System) /system ext4 /dev/block/platform/soc.0/by-name/system flags=display="System";backup=1;wipeingui # mmcblk0p22 (persist) /persist ext4 /dev/block/platform/soc.0/by-name/persist flags=display="Persist";backup=1 # mmcblk0p23 (Cache) /cache ext4 /dev/block/platform/soc.0/by-name/cache flags=display="Cache";backup=1;wipeingui;wipeduringfactoryreset # mmcblk0p24 (recovery) /recovery emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/recovery flags=display="Recovery";backup=1 # mmcblk0p25 (devinfo) /devinfo emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/devinfo flags=display="devinfo";backup=1 # mmcblk0p26 (keystore) /keystore emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/keystore flags=display="keystore";backup=1 # mmcblk0p27 (oem) /oem emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/oem flags=display="oem";backup=1 # mmcblk0p28 (config) /config emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/config flags=display="config";backup=1 # mmcblk0p29 (Data) /data ext4 /dev/block/platform/soc.0/by-name/userdata flags=display="Data";backup=1;length=-16384;wipeingui;wipeduringfactoryreset;encryptable=footer # #/mmcblk0rpmb emmc /dev/block/platform/soc.0/mmcblk0rpmb flags=display="mmcblk0rpmb";backup=1 # External /sdcard1 auto /dev/block/mmcblk1p1 flags=display="MicroSD";storage;wipeingui;removable;encryptable=footer #/usb-otg auto /dev/block/sda1 flags=display="USBOTG";storage;wipeingui;removable # Full partition images /firmware_image emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/modem flags=display="Firmware-Image";backup=1 /system_image emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/system flags=display="System-Image";backup=1 /persist_image emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/persist flags=display="Persist-Image";backup=1 /cache_image emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/cache flags=display="Cache-Image";backup=1 /data_image emmc /dev/block/platform/soc.0/by-name/userdata flags=display="Data-Image";backup=1 /full_flash emmc /dev/block/mmcblk0 flags=display="Full-Flash-Image";backup=1 Jeśli ktoś jest ciekaw użytych tutaj opcji, to są one wyjaśnione w tym wątku na forum XDA. Tworzenie obrazu recovery z TWRP dla Neffos Y5L Z tak przygotowanych plików w katalogu stock/ trzeba zrobić nowy obraz recovery.img przy pomocy skryptu repackimg_x64.sh : $ rm -R stock/ $ mv port/ramdisk ./ $ mv port/split_img ./ $ rmdir port/ $ ./repackimg_x64.sh W katalogu roboczym powinien zostać utworzony nowy plik o nazwie image-new.img . To jest właśnie nasz nowy obraz partycji /recovery/ , który musimy wgrać na telefon w trybie bootloader'a przez fastboot. Niemniej jednak, zanim będziemy w stanie to zrobić, musimy odblokować bootloader. Jak odblokować bootloader w Neffos Y5L Może nie mamy możliwości zrobić backup'u całego flash'a telefonu przed podjęciem jakichkolwiek prac ale też raczej nie powinniśmy znowu nic namieszać. Jedyna rzecz jaką musimy zrobić, to odblokować bootloader. Chodzi o to, że na smartfonach zwykle jest ulokowana partycja /recovery/ . Na niej znajduje się oprogramowanie umożliwiające przeprowadzanie niskopoziomowych operacji, np. backup lub też flash'owanie ROM'u. Problem w tym, że to oprogramowanie w standardzie zwykle za wiele nie potrafi i by przeprowadzić proces root'owania Androida, musimy pozyskać bardziej zaawansowany soft, np. ClockworkMod czy TWRP, i wgrać go na partycję /recovery/ . By to zrobić musimy pierw odblokować bootloader. Proces odblokowania bootloader'a usuwa wszystkie dane, które wgraliśmy na flash telefonu, tj. podczas odblokowywania jest inicjowany factory reset. Dane na karcie SD pozostają nietknięte. By ten proces zainicjować zaczynamy od przestawienia jednej opcji w telefonie. W tym celu musimy udać się w Ustawienia => Opcje Programistyczne i tam przełączyć Zdjęcie blokady OEM : Następnie w terminalu wpisujemy poniższe polecenia: # adb reboot bootloader # fastboot devices 8a8f289 fastboot # fastboot oem unlock-go Na ekranie smartfona powinien nam się pokazać zielony robocik informujący o przeprowadzaniu Factory Reset. Po chwili ten proces powinien dobiec końca, a smartfon uruchomi się ponownie na ustawieniach domyślnych. Wyłączamy urządzenie i włączamy je via przyciski VolumeDown + Power i sprawdzamy status blokady bootloader'a: # fastboot oem device-info ... (bootloader) Device tampered: false (bootloader) Device unlocked: true (bootloader) Charger screen enabled: true (bootloader) Display panel: OKAY [ 0.004s] finished. total time: 0.004s Jeśli przy Device unlocked: widnieje wartość true , to blokada bootloader'a została pomyślnie zdjęta. Jako, że proces odblokowania bootloader'a usunął wszelkie ustawienia, to jeszcze raz musimy włączyć Opcje programistyczne, a w nich tryb debugowania portu USB. Testowanie przepakowanego obrazu recovery.img Zanim jednak wgramy nowo stworzony obraz recovery.img , przydałoby się sprawdzić pierw, czy aby na pewno ten obraz działa jak należy. Podpinamy telefon do portu USB komputera i przy pomocy narzędzia fasboot przetestujmy wyżej wygenerowany obraz próbując uruchomić go z pamięci telefonu: # fastboot boot image-new.img W przypadku, gdyby pojawiła nam się informacja FAILED (remote: unlock device to use this command) , to prawdopodobnie zapomnieliśmy odblokować bootloader. Jeśli blokada została zdjęta, to wydanie tego powyższego polecenia powinno załadować do pamięci RAM telefonu zmieniony obraz partycji /recovery/ , oczywiście o ile obraz jest poprawny. Jeśli zamiast tego smartfon uruchomi się ponownie, to coś z takim obrazem jest nie tak i lepiej nie wgrywać go na telefon. Jak przeprowadzić backup flash'a Neffos Y5L Mając załadowany obraz recovery.img z TWRP do pamięci smartfona, możemy przejść do zrobienia backup'u całego flash'a telefonu. Opcje wyboru partycji, które będziemy mieć do uwzględnienia w backup'ie, zależą od pliku recovery.fstab , który edytowaliśmy sobie wcześniej. W tym przypadku mamy możliwość zrobienia backup'u całego flash'a, jak i jego poszczególnych partycji. Nie musimy jednak robić backup'u wszystkich partycji i możemy zdecydować się jedynie na niektóre z nich. Przede wszystkim, potrzebny nam będzie backup partycji /system/ , /boot/ i /recovery/ , bo to je zwykle będziemy poddawać edycji i wprowadzać w nich zmiany. Ja jednak wolę zrobić backup pozostałej części flash'a, tak na wszelki wypadek. No i skoro mam do zrobienia praktycznie backup całej pamięci flash, to można przecież upchnąć go w jednym pliku zrzucając zawartość urządzenia /dev/block/mmcblk0 . Można oczywiście zapisać sobie każdą partycję do osobnego pliku ale przecie z obrazu całego flash'a również można te poszczególne partycje wydobyć. W zasadzie cały backup zajmie około 2 GiB, chyba, że zrobiliśmy sobie pełną kopię. W przypadku tego drugiego rozwiązania potrzeba nam będzie karta SD o pojemności większej lub równej pojemności flash'a w telefonie. Dodatkowo, jako, że z reguły flash w smartfonach ma pojemność większą niż 4 GiB (zwykle 16-32 GiB), to w takim przypadku karta musi zostać sformatowana innym systemem plików niż FAT, bo ten ma ograniczenia wielkości pliku do 4 GiB, a obraz będzie przecie zajmował tyle ile zajmuje pamięć flash. TWRP obsługuje bez większego problemu karty SD sformatowane jako EXT4 i z tego systemu plików możemy skorzystać. Pamiętajmy jednak, że takiej karty Android nam nie będzie czytał standardowo. Niepełny backup z kolei można przeprowadzić zapisując go na flash'u smartfona, choć nie zaleca się tego robić, a to z tego względu, że kopia pamięci danego urządzenia powinna być zapisywana na zewnętrznym nośniku. Dlatego lepiej zakupić sobie kartę SD rozmiarem przypominającą flash telefonu. Różnica między robieniem obrazów partycji EXT4 i EMMC polega na tym, że w przypadku standardowych partycji EMMC, ich obraz można zamontować przez mount na dowolnym linux'ie. Natomiast obrazy EXT4, są w zasadzie zwykłymi archiwami plików, które można wypakować jak zwykłego ZIP'a. Druga różnica jest taka, że te spakowane paczki są dzielone na kawałki o rozmiarze 1,5 GiB, przez co można je bez problemu zapisywać na karcie SD, która ma system plików FAT. Warto w tym miejscu jeszcze dodać, że można pominąć backup partycji /cache/ i /data/ , bo one są i tak czyszczone podczas procesu Factory Reset. Jeśli zaś chcemy dokonać backup'u danych użytkownika, tj. partycji /data/ , to w jej przypadku lepiej jest spakować pliki zamiast robić backup całej partycji, bo wtedy robimy backup tylko danych i nie wchodzi w to wolne miejsce. Jak już ustalimy jakie partycje uwzględnimy w backup'ie, to przechodzimy do pozycji Backup i wybieramy kartę SD oraz zaznaczamy odpowiednie obszary pamięci flash, tak jak to widać na poniższej fotce: W przypadku robienia pełnego backup'u, cały proces może zająć dłuższą chwilę. Po jego ukończeniu, na karcie SD pojawi się obraz flash'a, który możemy sprawdzić w gdisk lub parted : Wgranie obrazu recovery z TWRP na Neffos Y5L Po sprawdzeniu czy obraz się bootuje poprawnie i dokonaniu backup'u określonych obszarów pamięci flash, możemy ten obraz wgrać na telefon lub też możemy zainstalować jedynie samo SuperSU. Ja postanowiłem wgrać TWRP recovery na mojego Neffos'a Y5L. W sumie ta procedura się za wiele nie różni od testowania samego obrazu w pamięci telefonu. Jedyne co trzeba zrobić to zrestartować telefon do trybu bootloader'a i wgrać obraz recovery przy pomocy fastboot w poniższy sposób: # adb reboot bootloader # fastboot flash recovery image-new.img # fastboot reboot SuperSU, BusyBOX, RootCheck i emulator terminala Ostatnią rzeczą na drodze do zrobienia root na Neffos Y5L jest wgranie aplikacji umożliwiającej korzystanie różnym programom z praw administratora systemu w telefonie. My skorzystamy z SuperSU. Dodatkowo, musimy wgrać sobie BusyBOX, który zawiera minimalistyczne odpowiedniki linux'owych narzędzi, co pozwoli nam swobodnie operować w Androidzie, tak jakbyśmy to robili pod pełnowymiarowym pingwinem. Potrzebny nam także będzie jakiś emulator terminala, w którym to będziemy wpisywać wszystkie nasze polecenia. Instalacja SuperSU Zacznijmy od pobrania stosownej paczki z SuperSU. Jako, że my nie mamy jeszcze zrobionego root'a, to musimy pobrać TWRP / FlashFire installable ZIP . Tej paczki nie wypakowujemy, tylko wrzucamy ją w pobranej formie na kartę SD w telefonie. Odpalamy teraz tryb recovery w smartfonie (VolumeUp + Power) i przechodzimy do Install i wskazujemy paczkę .zip , którą umieściliśmy na karcie SD. Tam z kolei zaznaczamy ZIP signature verification i przeciągamy trzy strzałki na prawą stronę. Teraz możemy uruchomić ponownie Neffos'a Y5L i zainstalować jakąś aplikację, która pokaże nam czy nasz smartfon ma root'a. Sprawdzenie czy Neffos Y5L ma root'a Po uruchomieniu się systemu na smartfonie, instalujemy aplikację RootCheck, po czym uruchamiamy ją. Powinien się pojawić monit informujący, że ta aplikacja żąda praw administracyjnych, na co zezwalamy. Jeśli nasz telefon ma root'a, to powinien się pojawić stosowny komunikat: Instalacja BusyBOX Kolejnym krokiem jest instalacja BusyBOX'a. Po wgraniu tej aplikacji na smartfona, musimy ją uruchomić i wcisnąć w niej przycisk install . BusyBOX również nas poprosi o dostęp do praw administracyjnych. Po zainstalowaniu, weryfikujemy jeszcze, czy aby wszystko zostało pomyślne wgrane. Możemy to zrobić zarówno w samej aplikacji BusyBOX, jak w CheckRoot: Instalacja terminala Generalnie rzecz biorąc, terminal jako taki nie jest obowiązkowy, bo SuperSU jak i BusyBOX są wymagane przez konkretne aplikacje do poprawnego ich działania. Niemniej jednak, jeśli zamierzamy korzystać z tych niskopoziomowych narzędzi dostarczonych przez BusyBOX, czy też innych narzędzi obecnych standardowo w Androidzie na uprawnieniach root, to terminal jak najbardziej się nam przyda. Znalazłem dwa terminale, które są OpenSource i bez reklam/opłat. Są to Android-Terminal-Emulator oraz Termux. Wybieramy sobie jeden z nich i instalujemy w systemie. Jako, że ja korzystam na co dzień z Debiana, to instaluję Termux'a. Aplikacje i prawa administracyjne Teraz już pozostało nam tylko odpalenie terminala i zalogowanie się na użytkownika root. Do tego celu służy polecenie su . Wpiszmy je zatem w okienku Termux'a: I teraz możemy uruchamiać aplikacje z prawami admina, tak jak to zwykliśmy robić w każdym innym linux'ie. Pamiętajmy tylko, że standardowo system plików jest zamontowany w trybie tylko do odczytu (RO) i by móc zmieniać pliki systemowe z poziomu tego terminala, musimy przemontować system plików w tryb do zapisu (RW). Robimy to w poniższy sposób: $ su # mount -o remount,rw /system Gdy skończymy się bawić, to montujemy ten system plików ponownie w tryb RO: # mount -o remount,ro /system
  16. You have to pick up another name, something without spaces.
  17. You have an error in the command. I mean, you need to type a name of a TWRP recovery image. If you downloaded the file from my previous post, the name is neffos_y5l-tp-link-twrp.img and the command would look like this: fastboot flash recovery neffos_y5l-tp-link-twrp.img But I advise you to use boot instead of flash first, and the command would look like this: fastboot boot neffos_y5l-tp-link-twrp.img You don't have to flash the device with the image. you simply can load the image into the phone's RAM and do some stuff like installing SuperSU without changing the recovery partition.
  18. I don't really know how to operate on Windows, so I can't help you with working on that system. Basically, you download the TWRP image and use the following command: fastboot boot neffos_y5l-tp-link-twrp.img and that's it, of course if you unlocked the bootloader first.
  19. So which command did you use in order to install the TWRP image? I think you didn't write the image to the phone's flash. The green robot on its backs you see (with the "No command" subtitle) is the stock recovery mode. You can press Power + VolUp, and you'll get the menu. Try to boot the image to see whether you get the TWRP screen.
  20. Nie do końca rozumiem z czym masz problem (pewnie tłumaczenie niezbyt dokładne). We can speak English if you know the language.
  21. Pograłem trochę w te tanki i nic nadzwyczajnego nie widać.
  22. Może twój ISP ma wpisany w swojej konfiguracji adres MAC z poprzedniego routera i teraz jak podłączasz ten drugi router, to urządzenie to jest widziane jako nieautoryzowane i blokowane przez infrastrukturę ISP. Ja bym na twoim miejscu sklonował sobie adres MAC z tego poprzedniego routera i wpisał go w konfiguracji na tym nowym routerze. Jeśli po tym zabiegu będziesz miał net, to trzeba będzie napisać do ISP, by zaktualizowali sobie wpisy i uwzględnili nowy MAC.
  23. Grafikę ma całkiem przyzwoitą, a jak tych obcych ci wlezie parę tysięcy, to ekran przestanie odpowiadać, bo procesor z przeliczaniem nie wyrabia. Także moim zdaniem gra jest dość wymagająca. Wcześniej sobie grywałem w Hearthstone i też mi się nic nie grzało. Może moje lodowate dłonie robią za niezły radiator. WoT mogę sprawdzić wieczorem ale też nie sądzę, że będzie jakaś większa różnica.
  24. Zainspirowany wątkiem na forum JDtech na temat testów transferów w konkretnych pasmach/częstotliwościach LTE, postanowiłem sprawdzić jak ta sprawa wygląda w mojej okolicy. Generalnie ja obecnie u siebie mam modem Huawei E3372s-153 w wersji NON-HiLink podpięty do routera TP-LINK Archer C2600. Oczywiście na tym routerze jest wgrany alternatywny firmware LEDE/OpenWRT, bo inaczej nie miałbym możliwości skorzystać z tego modemu. Standardowa konfiguracja LTE w LEDE/OpenWRT daje nam jedynie możliwość wyboru między ustawieniami auto , gsm , umts , lte , preferumts oraz preferlte . W przypadku internetu LTE, zwykle wybieramy tutaj tryb auto , ewentualnie też lte , by wymusić konkretny tryb pracy modemu, co może mieć kolosalne znaczenie przy darmowym internecie od RBM/Play. Niemniej jednak, nawet w przypadku wyboru lte , częstotliwość na jakiej będzie pracował modem w dalszym ciągu jest dobierana automatycznie w oparciu o parametry sygnału docierającego z dostępnych w okolicy BTS'ów. W przypadku modemu E3372 można jednak wymusić, by połączenie LTE było realizowane na konkretnej częstotliwości, np. 2100/1800/2600/900/800 MHz i by taki stan rzeczy osiągnąć, trzeba nieco przerobić konfigurację tego alternatywnego oprogramowania znajdującego się w naszym routerze WiFi. Dostosowanie konfiguracji LEDE/OpenWRT na potrzeby LTE Przede wszystkim, by móc operować na modemie LTE z poziomu routera WiFi z wgranym firmware LEDE/OpenWRT, musimy pierw zainstalować stosowne oprogramowanie. Nie będę tutaj opisywał tego zagadnienia, bo to zostało zrobione już w osobnym wątku. Zakładam też, że nasz modem LTE działa bez większego problemu na routerze i nie mamy problemów ze zmuszeniem go do pracy. Nas tutaj bardziej interesować będzie konfiguracja modemu, a konkretnie plik /etc/gcom/ncm.json . To w tym pliku jest zawarta instrukcja, tj. poszczególne polecenia, które są przesyłane do modemu w celu jego konfiguracji. Jako, że my tutaj dysponujemy modemem LTE od Huawei, to interesuje nas sekcja "huawei": { } . Tam z kolei mamy podsekcję "modes": { } i tutaj właśnie są zlokalizowane konfiguracje trybów pracy modemu. Standardowo mamy tutaj te poniższe wpisy: "modes": { "preferlte": "AT^SYSCFGEX=\\\"030201\\\",3fffffff,2,4,7fffffffffffffff,,", "preferumts": "AT^SYSCFGEX=\\\"0201\\\",3fffffff,2,4,7fffffffffffffff,,", "lte": "AT^SYSCFGEX=\\\"03\\\",3fffffff,2,4,7fffffffffffffff,,", "umts": "AT^SYSCFGEX=\\\"02\\\",3fffffff,2,4,7fffffffffffffff,,", "gsm": "AT^SYSCFGEX=\\\"01\\\",3fffffff,2,4,7fffffffffffffff,,", "auto": "AT^SYSCFGEX=\\\"00\\\",3fffffff,2,4,7fffffffffffffff,," }, Mając dostępne tylko te powyższe tryby, nie da rady wymusić konkretnego pasma LTE, bo każdy z tych trybów ma 7fffffffffffffff , co odpowiada za obsługę wszystkich pasm. Możemy jednak zmienić tę wartość na taką, którą odpowiada za konkretną częstotliwość. Najprościej jest po prostu dodać kilka dodatkowych wpisów i odpowiednio przerobić 7fffffffffffffff , poniżej przykład: "lte-fdd-2100": "AT^SYSCFGEX=\\\"03\\\",3fffffff,2,1,1,,", "lte-fdd-1800": "AT^SYSCFGEX=\\\"03\\\",3fffffff,2,4,4,,", "lte-fdd-2600": "AT^SYSCFGEX=\\\"03\\\",3fffffff,2,4,40,,", "lte-fdd-900": "AT^SYSCFGEX=\\\"03\\\",3fffffff,2,4,80,,", "lte-fdd-800": "AT^SYSCFGEX=\\\"03\\\",3fffffff,2,4,80000,," Pierwsza wartość liczbowa w komendzie AT, czyli 03 , wymusza LTE, zatem modem ma pracować tylko w tym trybie. Ostatnia wartość liczbowa, tj. 1 , 4 , 40 , 80 oraz 80000 , odpowiada kolejno pasmom B1 (2100 MHz), B3 (1800 MHz), B7 (2600 MHz), B8 (900 MHz) i B20 (800 MHz) w technologi FDD. Każdy taki wpis, za wyjątkiem ostatniego, ma być zakończony przecinkiem ( , ). Jakie pasma/częstotliwości LTE są dostępne w mojej okolicy Dostosowanie konfiguracji dla modemu LTE to jedna rzecz ale trzeba także zrobić lekkie rozeznanie na temat tego jakie częstotliwości LTE są dostępne w okolicy naszego miejsca zamieszkania/przebywania. Tutaj nie ma prostej metody, by takie informacje zdobyć. Niby można posłużyć się serwisami w stylu BTSEARCH ale zawarte w nich dane dotyczące konkretnych stacji bazowych czasami są błędne lub też w ogóle ich tam nie znajdziemy. Możemy jednak przełączyć modem w każdy ze zdefiniowanych wyżej trybów i sprawdzić czy uda się uzyskać połączenie w pasmach obsługiwanych przez modem. Edytujemy zatem plik /etc/config/network na routerze. Interesuje nas sekcja konfigurująca interfejs sieciowy przypisany modemowi LTE: config interface 'lte' ... option mode 'lte-fdd-2600' ... Teraz już wystarczy tylko dostosować opcję mode wpisując nazwy zdefiniowane w pliku /etc/gcom/ncm.json oraz przeprowadzić szereg pomiarów prędkości łącza internetowego, np. w serwisie speedtest. Ja dla wygody testy robiłem z poziomu aplikacji na smartfona. Uzyskałem wyniki dla 2100 MHz, 1800 MHz, 2600 MHz i 800 MHz. Niestety na 900 MHz modem nie był w stanie zrealizować połączenia. Widać zatem, że największą prędkość udało się uzyskać w paśmie 2600 MHz i w zasadzie można tę częstotliwość wymusić. Niemniej jednak, jeśli zmieniamy dość często miejsce pobytu, to lepiej jest pozostać przy automatycznym doborze częstotliwości, bo nie zawsze będziemy w zasięgu, np. tego pasma 2600 MHz.