Search the Community

Showing results for tags 'neffos y5'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Category Index
    • Rules - Terms of Use
    • The shape of the forum - a discussion, proposals, opinions.
    • tplinklogin.net oraz tplinkextender.net
    • Useful links
    • ftp://tplink-forum.pl
    • PHOTO GALLERY - TP-Link in your network
    • CONNECTED nr 4/2016 (13) - NEW
  • TP-LINK Forum
    • ADSL, DSL, LTE, PLC, USB - what model TP-Link buy?
    • BAZAR - buy or sell
    • HOME NETWORKS
    • GUIDES - FAQ - CONFIGURATION
    • FIRMWARE
    • NEWS in TP-LINK
    • Neffos - technical support
    • USER REVIEWS / EXPERT
    • EMERGENCY CONFIGURATION TP-LINK
    • ADVICE SERVICE
    • TRUSTED DISTRIBUTOR - SELLER TP-LINK
  • TP-Link imanuals
    • Wireless devices - standard AD
    • Wireless devices - standard AC
    • Wireless devices Dual Band
    • Wireless devices - standard N, 300Mb/s
    • Wireless devices - standard N, 150Mb/s
    • ADSL devices
    • Repeaters and boosters
    • Wireless cards
    • Routers 3G/4G/LTE
    • 3G Modems
    • SOHO switches
    • Powerline Adapters
    • IP cameras Cloud
    • Print servers
    • Antennas and accessories
    • Wired cards
    • Out of production
  • TP-Link rozwiązania SMB
    • Product Catalog SMB 2013
    • Product Catalog SMB 2015
  • TP-Link via alternative software
    • Who and where alternative forms software
    • Current firmware Gargoyle, LEDE, DD-WRT, OpenWRT, Luci, LEDE
    • TUTORIALS - FAQ - alternative software
    • Emergency configuration - alternative software
  • Networks, internet
    • FAQ - networks
    • Konfiguracja popularnych urządzeń sieciowych
    • Routers from other manufacturers
  • Inne dyskusje
    • Hydepark

Found 6 results

  1. Przeprowadzenie procesu root na smartfonie Neffos Y5 od TP-LINK nie było tak łatwe jak w przypadku innych modeli telefonów tego producenta. Niemniej jednak, trzeba zdawać sobie sprawę, że ukorzenianie Androida niesie za sobą pewne zagrożenia. Nie chodzi tutaj tylko o niezaufane aplikacje ale też trzeba brać pod uwagę możliwość przypadkowego (przypadki nie istnieją) skasowania czy zmienienia plików systemowych, przez co nasz telefon może przestać nam działać poprawnie lub też przestanie się w ogóle uruchamiać. Jeśli natomiast wgraliśmy SuperSU i praktycznie w ogóle z niego nie korzystamy, to moim zdaniem lepiej jest przeprowadzić proces unroot i korzystać z Neffos'a Y5, tak jak ze zwykłego urządzenia z Androidem na pokładzie. Proces cofania zmian w systemie nie jest jakoś specjalnie trudny ale trzeba uważać, by w jego trakcie nie uszkodzić smartfona. Ten artykuł ma na celu pokazanie jak cofnąć wszelkie zmiany wprowadzone w telefonie za sprawą dostępu do praw administracyjnych w Neffos Y5. Odinstalowanie SuperSU (unroot) Zmiany wprowadzane w systemie za sprawą ukorzenionego Androida mogą być niewielkie lub też mogą dość znacznie ingerować w jego struktury. W zasadzie unroot przeprowadzany z poziomu SuperSU działa OOTB. Trzeba tutaj jednak wyraźnie zaznaczyć, że SuperSU nie usunie nam zmian wprowadzonych przez inne aplikacje wymagające praw administratora root. SuperSU jest w zasadzie zdolny odinstalować sam siebie oraz (opcjonalnie) przywrócić partycję /recovery/ do stanu fabrycznego. W przypadku, gdy nie chcemy zbytnio powracać do standardowego ROM'u, a jedynie nieco zabezpieczyć nasz smartfon przez uniemożliwienie logowania się aplikacjom na użytkownika root, to możemy w zasadzie odinstalować samo SuperSU. Chodzi generalnie o to, że wprowadzone przez nas zmiany na partycji /system/ , do przeprowadzenia których potrzebny nam był SuperSU, i tak przetrwają odinstalowanie tego programiku. Po skonfigurowaniu Androida, SuperSU jest nam zwyczajnie zbędny i stwarza on tylko niepotrzebne zagrożenie dla bezpieczeństwa systemu. SuperSU w Neffos Y5 możemy odinstalować z menu tejże aplikacji przechodząc w Ustawienia => Pełny Unroot. Jeśli nie chcemy przywracać partycji /recovery/ , to w ostatnim kroku wybieramy opcję NIE. Jeśli smartfon nie uruchomi się ponownie automatycznie, to naturalnie po całym procesie telefon restartujemy ręcznie. W przypadku, gdy proces usuwania SuperSU się zawiesi nam, to trzeba zrestartować smartfon i ponowić proces unroot bezpośrednio po włączeniu telefonu. Możemy naturalnie sprawdzić czy cały proces przebiegł zgodnie z planem i czy nasz Neffos Y5 w dalszym ciągu posiada root: Niemniej jednak, jeśli w Neffos Y5 chcemy przywrócić całą partycję /system/ usuwając tym samym wszelkie zmiany wprowadzone w telefonie, to trzeba do tej kwestii podejść nieco inaczej. Wydobywanie partycji /system/ , /recovery/ i /boot/ z obrazu flash'a W zasadzie mając zrobiony pełny obraz flash'a smartfona Neffos Y5 możemy wydobyć z niego określone partycje via dd i wgrać je w stosowne miejsca przez bootloader za pomocą fastboot. Zamontujmy zatem ten obraz backup'u w systemie (za pomocą losetup ) i sprawdźmy jak wygląda jego layout, np. w gdisk : Interesują nas partycje 21 ( /system/ ) , 24 ( /recovery/ ) oraz 20 ( /boot/ ). Robimy ich zrzut do osobnych plików via dd : # losetup /dev/loop0 /smartfon/Neffos Y5/full_flash.emmc.win # dd if=/dev/loop0p24 of=./neffos_y5_orig_recovery.img # dd if=/dev/loop0p21 of=./neffos_y5_orig_system.img # dd if=/dev/loop0p20 of=./neffos_y5_orig_boot.img Przywracanie partycji /system/ via fastboot Przywrócenie partycji /system/ w trybie bootloader'a za pomocą narzędzia fastboot nie odtworzy automatycznie nam partycji /recovery/ . Musimy ją wgrać osobno. Na początek wgrajmy obraz partycji /system/ . Wyłączamy telefon i włączamy go ponownie trzymając przyciski VolumeDown + Power (powinno pojawić się logo TP-LINK'a i Android'a). Następnie podpinamy telefon do portu USB komputera i sprawdzamy, czy narzędzie fastboot jest w stanie wykryć nasz smartfon: # fastboot devices 90169635 fastboot Wgrywamy teraz wydobyty wcześniej obraz neffos_y5_orig_system.img na smartfon przy pomocy poniższego polecenia: # fastboot flash system neffos_y5_orig_system.img target reported max download size of 262144000 bytes Invalid sparse file format at header magi erasing 'system'... OKAY [ 1.048s] sending sparse 'system' (249905 KB)... OKAY [ 11.503s] writing 'system'... OKAY [ 21.036s] sending sparse 'system' (247311 KB)... OKAY [ 11.460s] writing 'system'... OKAY [ 21.086s] ... sending sparse 'system' (122860 KB)... OKAY [ 5.744s] writing 'system'... OKAY [ 10.501s] finished. total time: 245.337s Partycja /system/ przed wgraniem nowego obrazu została pierw wyczyszczona. Następnie obraz tejże partycji został podzielony na kawałki i przesłany na telefon, no i oczywiście wszystkie części obrazu zostały pomyślnie wgrane na flash smartfona. Czyszczenie partycji /data/ i /cache/ Jako, że wgraliśmy świeży obraz partycji /system/ , to przydałoby się także wyczyścić dane użytkownika znajdujące się na partycji /data/ : # fastboot format userdata Creating filesystem with parameters: Size: 13015953408 Block size: 4096 Blocks per group: 32768 Inodes per group: 8192 Inode size: 256 Journal blocks: 32768 Label: Blocks: 3177723 Block groups: 97 Reserved block group size: 775 Created filesystem with 11/794624 inodes and 90399/3177723 blocks target reported max download size of 262144000 bytes erasing 'userdata'... OKAY [ 6.614s] sending 'userdata' (137090 KB)... OKAY [ 6.278s] writing 'userdata'... OKAY [ 2.406s] finished. total time: 15.298s Dobrze jest także wyczyścić dane znajdujące się w cache: # fastboot format cache Creating filesystem with parameters: Size: 268435456 Block size: 4096 Blocks per group: 32768 Inodes per group: 8192 Inode size: 256 Journal blocks: 1024 Label: Blocks: 65536 Block groups: 2 Reserved block group size: 15 Created filesystem with 11/16384 inodes and 2089/65536 blocks target reported max download size of 262144000 bytes erasing 'cache'... OKAY [ 0.190s] sending 'cache' (6248 KB)... OKAY [ 0.308s] writing 'cache'... OKAY [ 0.173s] finished. total time: 0.671s Warto tutaj dodać, by nie korzystać z opcji erase w miejscu format . W przypadku erase system podczas ponownego startu złapie nam bootloop'a i trzeba będzie ponawiać czyszczenie partycji /data/ i /cache/ z wykorzystaniem format . Opcja erase przydaje się jedynie przed ponownym flash'owaniem. Przywracanie partycji /recovery/ i /boot/ via fastboot Podobnie jak w przypadku partycji /system/ , partycje /recovery/ i /boot/ również przywracamy z poziomu bootloader'a za pomocą narzędzia fastboot . Ten proces się zbytnio wcale nie różni, tylko wymaga wskazania pozostałych obrazów i wgrania ich na odpowiednie partycje: # fastboot flash recovery neffos_y5_orig_recovery.img # fastboot flash boot neffos_y5_orig_boot.img Ponowny restart Neffos'a Y5 Po wgraniu świeżego obrazu na partycję /system/ , /recovery/ i /boot/ oraz wyczyszczeniu partycji /data/ i /cache/ , możemy zresetować naszego Neffos'a Y5 i sprawdzić czy się uruchomi on ponownie. Wpisujemy zatem w terminal poniższe polecenie: # fastboot reboot Neffos Y5 powinien się uruchomić bez większych problemów, o ile przeprowadziliśmy powyższe kroki tak jak trzeba. Proces pierwszego startu zajmie dłuższą chwilę ale ostatecznie powinniśmy zobaczyć znajomy nam wszystkim ekran pierwszego logowania z wyborem języka systemu. Zablokowanie bootloader'a w Neffos Y5 To jednak nie jest koniec i w zasadzie możemy sobie darować konfigurację telefonu w tej fazie. A to z tego względu, że bootloader w dalszym ciągu jest odblokowany. Jeśli teraz byśmy skonfigurowali wstępnie system, to po zablokowaniu bootloader'a ponownie będziemy musieli wszystko ustawiać. Dlatego też wyłączamy telefon i uruchamiamy go w trybie bootloader'a za pomocą przycisków VolumeDown + Power. Następnie w terminalu wpisujemy poniższe polecenie: # fastboot oem lock Nasz Neffos Y5 powinien nam się uruchomić ponownie, a na jego ekranie powinniśmy zobaczyć zielonego robocika przeprowadzającego proces Factory Reset. Po chwili smartfon uruchomi się ponownie, a po jeszcze dłuższej chwili system powinien się załadować już na fabrycznych ustawieniach:
  2. Nie we wszystkich smartfonach Neffos da radę przeprowadzić proces root tak łatwo jak to miało miejsce w przypadku modeli Neffos C5 i Neffos C5 MAX. TP-LINK ma w swojej ofercie również model Neffos Y5 (TP802A) i on w odróżnieniu do tych dwóch poprzednich ma inne podzespoły, a konkretnie SoC, którzy pochodzi od producenta Qualcomm (Snapdragon 210, model MSM8909). Root smartfonów opartych o tego typu SoC przebiega nieco inaczej ale jest generalnie do zrobienia, choć trzeba trochę się przyłożyć do procesu backup'u flash'a telefonu. Pozostała część jest w miarę standardowa. W tym wpisie zostanie przeprowadzony proces root smartfona Neffos Y5. Narzędzia ADB i fastboot Przede wszystkim, by zabrać się za proces root'owania smartfona Neffos Y5, musimy przygotować sobie odpowiednie narzędzia. Zapewnią one nam możliwość rozmawiania z telefonem. Będziemy potrzebować adb (Android Debug Bridge) oraz fastboot . Proces instalacji tych narzędzi na linux, a konkretnie w dystrybucji Debian, został opisany osobno. Problematyczny backup flash'a smartfona Neffos Y5 W przypadku wspomnianych już Neffos'ów C5 i C5 MAX, do zrobienia backup'u całego flash'a można było wykorzystać narzędzie SP Flash Tool. Niemniej jednak, to oprogramowanie jest przeznaczone jedynie dla smartfonów mających SoC od MediaTek, a jak już również zostało powiedziane, Neffos Y5 ma SoC Snapdragon 210 (MSM8909) od Qualcomm'a. Jak zatem zrobić backup flash'a tego smartfona przed wprowadzaniem w nim jakichkolwiek zmian? Generalnie trzeba się zmierzyć z problemem jajka i kury, czyli by dokonać backup'u flash'a trzeba skorzystać z niestandardowego obrazu partycji /recovery/ , np. TWRP, a nie możemy go przecież wgrać na telefon, bo wprowadzimy w ten sposób zmiany. Możemy jednak wgrać taki obraz bezpośrednio do pamięci RAM telefonu i z niej go uruchomić. W takim przypadku będziemy w stanie zrobić backup flash'a telefonu bez wprowadzania żadnych zmian. Niemniej jednak, w dalszym ciągu obraz partycji /recovery/ musimy jakoś pozyskać. Pozyskanie obrazu recovery.img z TWRP Niestety, póki co nie ma obrazów dla Neffos'a Y5. Dlatego też musimy sobie taki obraz recovery.img stworzyć sami przerabiając inny obraz, który jest przeznaczony na telefon zbliżony parametrami do naszego urządzenia (ten sam SoC, wielkość flash i rozdzielczość ekranu). Po wielu dniach poszukiwań udało mi się znaleźć w końcu pasujący obraz. Posłużyłem się obrazem dla HTC Desire 626s. W zasadzie SoC i rozdziałka ekranu się zgadzają ale wielkość flash już jest inna i trzeba będzie nieco ten obraz przerobić, a do tego celu potrzebny nam będzie stock'owy obraz boot.img lub recovery.img . Gotowy obraz recovery.img dla smartfona Neffos Y5 znajduje się tutaj: recovery-neffos-y5-tp-link-twrp.img i jedyne co, to musimy go wgrać na telefon. Jeśli jednak ktoś jest ciekaw jak proces przepakowania tego obrazu przebiega, to jest on opisany poniżej. Pozyskanie stock'owego obrazu boot/recovery Proces dostosowania obrazu recovery.img z TWRP nieco się różni w przypadku Neffos Y5 w stosunku do poprzednio opisywanych przez mnie modeli Neffos C5 i Neffos C5 MAX. Chodzi o to, że w zasadzie nie mamy jak wydobyć obrazu partycji /recovery/ z telefonu, no bo przecież nie możemy skorzystać z SP Flash Tool, a póki co nie jestem świadom alternatywnego oprogramowania, które by nam z tym zadaniem pomogło w podobny sposób. Niemniej jednak, obraz recovery.img w dalszym ciągu możemy zbudować ale potrzebny nam jest firmware Neffos'a Y5, który na szczęście możemy pobrać ze strony producenta tego smartfona. Pamiętajmy by pobrać plik przeznaczony na ten konkretny model telefonu, który posiadamy (w tym przypadku TP802A). Poniżej jest pełna specyfikacja wgranego oprogramowania oraz dokładne numery mojego smartfona: W paczce .zip z firmware, którą pobraliśmy, znajduje się plik boot.img . Musimy go wydobyć w celu wyodrębnienia pewnych plików i wgrania ich na portowany obraz recovery.img . Przepakowanie obrazu recovery.img By przepakować obraz przeznaczony na inny smartfon, który jest zbliżony parametrami do naszego Neffos'a Y5, musimy pierw pozyskać odpowiednie narzędzia. Na linux'ie możemy skorzystać tego celu z abootimg lub też ze skryptów Android Image Kitchen. Ja będę korzystał z tego drugiego rozwiązania. Tworzymy sobie jakiś katalog roboczy i kopiujemy do niego zarówno oryginalny obraz boot.img , jak i obraz recovery.img z innego smartfona. Następnie znajdując się w tym katalogu roboczym, pobieramy skrypty z github'a (wymagane zainstalowane narzędzie git w systemie) i przechodzimy do utworzonego w ten sposób katalogu. W nim zaś tworzymy dwa podkatalogi stock/ oraz port/ : $ git clone https://github.com/ndrancs/AIK-Linux-x32-x64/ $ chmod +x ./AIK-Linux-x32-x64/* $ chmod +x ./AIK-Linux-x32-x64/bin/* $ cd ./AIK-Linux-x32-x64/ $ mkdir stock/ port/ Kopiujemy oryginalny obraz boot.img z katalogu nadrzędnego i wypakowujemy go za pomocą skryptu unpackimg.sh . Następnie przenosimy tak wyodrębnioną zawartość do katalogu stock/ : $ cp ../orig_boot.img ./recovery.img $ ./unpackimg.sh recovery.img $ mv split_img/ ramdisk/ stock/ $ rm recovery.img Kopiujemy teraz obraz partycji /recovery/ mający TWRP i wypakowujemy go. Przenosimy jego zawartość do katalogu port/ : $ cp ../recovery_twrp.img ./recovery.img $ ./unpackimg.sh recovery.img $ mv split_img/ ramdisk/ port/ $ rm recovery.img Kernel W zasadzie to musimy tylko przekopiować plik recovery.img-zImage z oryginalnego obrazu naszego Neffos'a Y5 do obrazu TWRP: $ cp ./stock/split_img/recovery.img-zImage ./port/split_img/ Fstab Musimy także dostosować nieco plik port/ramdisk/etc/recovery.fstab , bo przecie flash telefonu, z którego wzięliśmy obraz recovery.img z TWRP ma inny rozmiar, więc wielce prawdopodobne, że ma inny układ i rozmiar poszczególnych partycji. W oparciu o informacje uzyskane z aplikacji DiskInfo oraz pliku /proc/partitions w telefonie, układ flash'a w przypadku Neffos Y5 prezentuje się następująco (kolumna najbardziej na prawo została dodana przeze mnie): # adb shell shell@Y5:/ $ cat /proc/partitions major minor #blocks name 253 0 524288 zram0 179 0 15267840 mmcblk0 179 1 65536 mmcblk0p1 modem (/firmware/ , vfat) 179 2 512 mmcblk0p2 sbl1 179 3 512 mmcblk0p3 sbl1bak 179 4 1024 mmcblk0p4 aboot 179 5 1024 mmcblk0p5 abootbak 179 6 512 mmcblk0p6 rpm 179 7 512 mmcblk0p7 rpmbak 179 8 768 mmcblk0p8 tz 179 9 768 mmcblk0p9 tzbak 179 10 1024 mmcblk0p10 pad 179 11 1536 mmcblk0p11 modemst1 179 12 1536 mmcblk0p12 modemst2 179 13 1024 mmcblk0p13 misc 179 14 1 mmcblk0p14 fsc 179 15 8 mmcblk0p15 ssd 179 16 10240 mmcblk0p16 splash 179 17 32 mmcblk0p17 DDR 179 18 1536 mmcblk0p18 fsg 179 19 16 mmcblk0p19 sec 179 20 32768 mmcblk0p20 boot 179 21 1913652 mmcblk0p21 System (/system/ , ext4) 179 22 32768 mmcblk0p22 persist (/persist/ , ext4) 179 23 262144 mmcblk0p23 Cache (/cache/ , ext4) 179 24 32768 mmcblk0p24 recovery 179 25 1024 mmcblk0p25 devinfo 179 26 512 mmcblk0p26 keystore 179 27 65536 mmcblk0p27 oem 179 28 512 mmcblk0p28 config 179 29 12710895 mmcblk0p29 Data (/data/ , ext4) 179 32 4096 mmcblk0rpmb mmcblk0rpmb Rozmiary poszczególnych partycji są w blokach, a każdy z nich ma 1024 bajty. Partycja mmcblk0 odpowiada za cały obszar flash'a. Będziemy zatem w stanie zrobić backup całego flash'a albo też poszczególnych jego partycji. Tak czy inaczej potrzebne nam są odpowiednie wpisy w pliku port/ramdisk/etc/recovery.fstab . Poniżej jest zawartość mojego pliku: # Use platform/soc.0/7824900.sdhci or bootdevice in the path # mmcblk0p1 (modem) /firmware vfat /dev/block/bootdevice/by-name/modem flags=display="Firmware";mounttodecrypt;backup=1 # mmcblk0p2 (sbl1) /sbl1 emmc /dev/block/bootdevice/by-name/sbl1 flags=display="sbl1";backup=1 # mmcblk0p3 (sbl1bak) /sbl1bak emmc /dev/block/bootdevice/by-name/sbl1bak flags=display="sbl1bak";backup=1 # mmcblk0p4 (aboot) /aboot emmc /dev/block/bootdevice/by-name/aboot flags=display="aboot";backup=1 # mmcblk0p5 (abootbak) /abootbak emmc /dev/block/bootdevice/by-name/abootbak flags=display="abootbak";backup=1 # mmcblk0p6 (rpm) /rpm emmc /dev/block/bootdevice/by-name/rpm flags=display="rpm";backup=1 # mmcblk0p7 (rpmbak) /rpmbak emmc /dev/block/bootdevice/by-name/rpmbak flags=display="rpmbak";backup=1 # mmcblk0p8 (tz) /tz emmc /dev/block/bootdevice/by-name/tz flags=display="tz";backup=1 # mmcblk0p9 (tzbak) /tzbak emmc /dev/block/bootdevice/by-name/tzbak flags=display="tzbak";backup=1 # mmcblk0p10 (tzbak) /pad emmc /dev/block/bootdevice/by-name/pad flags=display="pad";backup=1 # mmcblk0p11 (modemst1) /efs1 emmc /dev/block/bootdevice/by-name/modemst1 flags=display="EFS";backup=1 # mmcblk0p12 (modemst2) /efs2 emmc /dev/block/bootdevice/by-name/modemst2 flags=backup=1;subpartitionof=/efs1 # mmcblk0p13 (misc) /misc emmc /dev/block/bootdevice/by-name/misc flags=display="Misc";backup=1 # mmcblk0p14 (fsc) /fsc emmc /dev/block/bootdevice/by-name/fsc flags=display="fsc";backup=1 # mmcblk0p15 (ssd) /ssd emmc /dev/block/bootdevice/by-name/ssd flags=display="ssd";backup=1 # mmcblk0p16 (splash) /splash emmc /dev/block/bootdevice/by-name/splash flags=display="splash";backup=1 # mmcblk0p17 (DDR) /ddr emmc /dev/block/bootdevice/by-name/DDR flags=display="DDR";backup=1 # mmcblk0p18 (fsg) /fsg emmc /dev/block/bootdevice/by-name/fsg flags=display="fsg";backup=1 # mmcblk0p19 (sec) /sec emmc /dev/block/bootdevice/by-name/sec flags=display="sec";backup=1 # mmcblk0p20 (boot) /boot emmc /dev/block/bootdevice/by-name/boot flags=display="Boot";backup=1 # mmcblk0p21 (System) /system ext4 /dev/block/bootdevice/by-name/system flags=display="System";backup=1;wipeingui # mmcblk0p22 (persist) /persist ext4 /dev/block/bootdevice/by-name/persist flags=display="Persist";backup=1 # mmcblk0p23 (Cache) /cache ext4 /dev/block/bootdevice/by-name/cache flags=display="Cache";backup=1;wipeingui;wipeduringfactoryreset # mmcblk0p24 (recovery) /recovery emmc /dev/block/bootdevice/by-name/recovery flags=display="Recovery";backup=1 # mmcblk0p25 (devinfo) /devinfo emmc /dev/block/bootdevice/by-name/devinfo flags=display="devinfo";backup=1 # mmcblk0p26 (keystore) /keystore emmc /dev/block/bootdevice/by-name/keystore flags=display="keystore";backup=1 # mmcblk0p27 (oem) /oem emmc /dev/block/bootdevice/by-name/oem flags=display="oem";backup=1 # mmcblk0p28 (config) /config emmc /dev/block/bootdevice/by-name/config flags=display="config";backup=1 # mmcblk0p29 (Data) /data ext4 /dev/block/bootdevice/by-name/userdata flags=display="Data";backup=1;length=-16384;wipeingui;wipeduringfactoryreset;encryptable=footer # #/mmcblk0rpmb emmc /dev/block/bootdevice/by-name/mmcblk0rpmb flags=display="mmcblk0rpmb";backup=1 # External /sdcard1 auto /dev/block/mmcblk1p1 flags=display="MicroSD";storage;wipeingui;removable;encryptable=footer /usb-otg auto /dev/block/sda1 flags=display="USBOTG";storage;wipeingui;removable # Full partition images /firmware_image emmc /dev/block/bootdevice/by-name/modem flags=display="Firmware-Image";backup=1 /system_image emmc /dev/block/bootdevice/by-name/system flags=display="System-Image";backup=1 /persist_image emmc /dev/block/bootdevice/by-name/persist flags=display="Persist-Image";backup=1 /cache_image emmc /dev/block/bootdevice/by-name/cache flags=display="Cache-Image";backup=1 /data_image emmc /dev/block/bootdevice/by-name/userdata flags=display="Data-Image";backup=1 /full_flash emmc /dev/block/mmcblk0 flags=display="Full-Flash-Image";backup=1 Jeśli ktoś jest ciekaw użytych tutaj opcji, to są one wyjaśnione w tym wątku na forum XDA. Tworzenie obrazu recovery z TWRP dla Neffos Y5 Z tak przygotowanych plików w katalogu stock/ trzeba zrobić nowy obraz recovery.img przy pomocy skryptu repackimg_x64.sh : $ rm -R stock/ $ mv port/ramdisk ./ $ mv port/split_img ./ $ rmdir port/ $ ./repackimg_x64.sh W katalogu roboczym powinien zostać utworzony nowy plik o nazwie image-new.img . To jest właśnie nasz nowy obraz partycji /recovery/ , który musimy wgrać na telefon w trybie bootloader'a przez fastboot. Niemniej jednak, zanim będziemy w stanie to zrobić, musimy odblokować bootloader. Jak odblokować bootloader w Neffos Y5 Może nie mamy możliwości zrobić backup'u całego flash'a telefonu przed podjęciem jakichkolwiek prac ale też raczej nie powinniśmy znowu nic namieszać. Jedyna rzecz jaką musimy zrobić, to odblokować bootloader. Chodzi o to, że na smartfonach zwykle jest ulokowana partycja /recovery/ . Na niej znajduje się oprogramowanie umożliwiające przeprowadzanie niskopoziomowych operacji, np. backup lub też flash'owanie ROM'u. Problem w tym, że to oprogramowanie w standardzie zwykle za wiele nie potrafi i by przeprowadzić proces root'owania Androida, musimy pozyskać bardziej zaawansowany soft, np. ClockworkMod czy TWRP, i wgrać go na partycję /recovery/ . By to zrobić musimy pierw odblokować bootloader. Proces odblokowania bootloader'a usuwa wszystkie dane, które wgraliśmy na flash telefonu, tj. podczas odblokowywania jest inicjowany factory reset. Dane na karcie SD pozostają nietknięte. By ten proces zainicjować zaczynamy od przestawienia jednej opcji w telefonie. W tym celu musimy udać się w Ustawienia => Opcje Programistyczne i tam przełączyć Zdjęcie blokady OEM : Następnie w terminalu wpisujemy poniższe polecenia: # adb reboot bootloader # fastboot devices 8a8f289 fastboot # fastboot oem unlock-go Na ekranie smartfona powinien nam się pokazać zielony robocik informujący o przeprowadzaniu Factory Reset. Po chwili ten proces powinien dobiec końca, a smartfon uruchomi się ponownie na ustawieniach domyślnych. Wyłączamy urządzenie i włączamy je via przyciski VolumeDown + Power i sprawdzamy status blokady bootloader'a: # fastboot oem device-info ... (bootloader) Device tampered: false (bootloader) Device unlocked: true (bootloader) Charger screen enabled: true (bootloader) Display panel: OKAY [ 0.004s] finished. total time: 0.004s Jeśli przy Device unlocked: widnieje wartość true , to blokada bootloader'a została pomyślnie zdjęta. Jako, że proces odblokowania bootloader'a usunął wszelkie ustawienia, to jeszcze raz musimy włączyć Opcje programistyczne, a w nich tryb debugowania portu USB. Testowanie przepakowanego obrazu recovery.img Zanim jednak wgramy nowo stworzony obraz recovery.img , przydałoby się sprawdzić pierw, czy aby na pewno ten obraz działa jak należy. Podpinamy telefon do portu USB komputera i przy pomocy narzędzia fasboot przetestujmy wyżej wygenerowany obraz próbując uruchomić go z pamięci telefonu: # fastboot boot image-new.img W przypadku, gdyby pojawiła nam się informacja FAILED (remote: unlock device to use this command) , to prawdopodobnie zapomnieliśmy odblokować bootloader. Jeśli blokada została zdjęta, to wydanie tego powyższego polecenia powinno załadować do pamięci RAM telefonu zmieniony obraz partycji /recovery/ , oczywiście o ile obraz jest poprawny. Jeśli zamiast tego smartfon uruchomi się ponownie, to coś z takim obrazem jest nie tak i lepiej nie wgrywać go na telefon. Jak przeprowadzić backup flash'a Neffos Y5 Mając załadowany obraz recovery.img z TWRP do pamięci smartfona, możemy przejść do zrobienia backup'u całego flash'a telefonu. Opcje wyboru partycji, które będziemy mieć do uwzględnienia w backup'ie, zależą od pliku recovery.fstab , który edytowaliśmy sobie wcześniej. W tym przypadku mamy możliwość zrobienia backup'u całego flash'a jak i jego poszczególnych partycji. Nie musimy jednak robić backup'u wszystkich partycji i możemy zdecydować się jedynie na niektóre z nich. Przede wszystkim, potrzebny nam będzie backup partycji /system/ , /boot/ i /recovery/ , bo to je zwykle będziemy poddawać edycji i wprowadzać w nich zmiany. Ja jednak wolę zrobić backup pozostałej części flash'a, tak na wszelki wypadek. No i skoro mam do zrobienia praktycznie backup całej pamięci flash, to można przecież upchnąć go w jednym pliku zrzucając zawartość urządzenia /dev/block/mmcblk0 . Można oczywiście zapisać sobie każda partycję do osobnego pliku ale przecie z obrazu całego flash'a również można te poszczególne partycje wydobyć. W zasadzie cały backup zajmie około 2 GiB, chyba, że zrobiliśmy sobie pełną kopię. W przypadku tego drugiego rozwiązania potrzeba nam będzie karta SD o pojemności większej lub równej pojemności flash'a w telefonie. Dodatkowo, jako, że z reguły flash w smartfonach ma pojemność większą niż 4 GiB (zwykle 16-32 GiB), to w takim przypadku karta musi zostać sformatowana innym systemem plików niż FAT, bo ten ma ograniczenia wielkości pliku do 4 GiB, a obraz będzie przecie zajmował tyle ile zajmuje pamięć flash. TWRP obsługuje bez większego problemu karty SD sformatowane jako EXT4 i z tego systemu plików możemy skorzystać. Pamiętajmy jednak, że takiej karty Android nam nie będzie czytał standardowo. Niepełny backup z kolei można przeprowadzić zapisując go na flash'u smartfona, choć nie zaleca się tego robić, a to z tego względu, że kopia pamięci danego urządzenia powinna być zapisywana na zewnętrznym nośniku. Dlatego lepiej zakupić sobie kartę SD rozmiarem przypominającą flash telefonu. Różnica między robieniem obrazów partycji EXT4 i EMMC polega na tym, że w przypadku standardowych partycji EMMC, ich obraz można zamontować przez mount na dowolnym linux'ie. Natomiast obrazy EXT4, są w zasadzie zwykłymi archiwami plików, które można wypakować jak zwykłego ZIP'a. Druga różnica jest taka, że te spakowane paczki są dzielone na kawałki o rozmiarze 1,5 GiB, przez co można je bez problemu zapisywać na karcie SD, która ma system plików FAT. Warto w tym miejscu jeszcze dodać, że można pominąć backup partycji /cache/ i /data/ , bo one są i tak czyszczone podczas procesu Factory Reset. Jeśli zaś chcemy dokonać backup'u danych użytkownika, tj. partycji /data/ , to w jej przypadku lepiej jest spakować pliki zamiast robić backup całej partycji, bo wtedy robimy backup tylko danych i nie wchodzi w to wolne miejsce. Jak już ustalimy jakie partycje uwzględnimy w backup'ie, to przechodzimy do pozycji Kopia i wybieramy kartę SD oraz zaznaczamy odpowiednie obszary pamięci flash, tak jak to widać na poniższej fotce: W przypadku robienia pełnego backup'u, cały proces może zająć dłuższą chwilę. Po jego ukończeniu, na karcie SD pojawi się obraz flash'a, który możemy sprawdzić w gdisk lub parted : Wgranie obrazu recovery z TWRP na Neffos Y5 Po sprawdzeniu czy obraz się bootuje poprawnie i dokonaniu backup'u określonych obszarów pamięci flash, możemy ten obraz wgrać na telefon lub też możemy zainstalować jedynie samo SuperSU. Ja postanowiłem wgrać TWRP recovery na mojego Neffos'a Y5. W sumie ta procedura się za wiele nie różni od testowania samego obrazu w pamięci telefonu. Jedyne co trzeba zrobić to zrestartować telefon do trybu bootloader'a i wgrać obraz recovery przy pomocy fastboot w poniższy sposób: # adb reboot bootloader # fastboot flash recovery image-new.img # fastboot reboot SuperSU, BusyBOX, RootCheck i emulator terminala Ostatnią rzeczą na drodze do zrobienia root na Neffos Y5 jest wgranie aplikacji umożliwiającej korzystanie różnym programom z praw administratora systemu w telefonie. My skorzystamy z SuperSU. Dodatkowo, musimy wgrać sobie BusyBOX, który zawiera minimalistyczne odpowiedniki linux'owych narzędzi, co pozwoli nam swobodnie operować w Androidzie, tak jakbyśmy to robili pod pełnowymiarowym pingwinem. Potrzebny nam także będzie jakiś emulator terminala, w którym to będziemy wpisywać wszystkie nasze polecenia. Instalacja SuperSU Zacznijmy od pobrania stosownej paczki z SuperSU. Jako, że my nie mamy jeszcze zrobionego root'a, to musimy pobrać TWRP / FlashFire installable ZIP . Tej paczki nie wypakowujemy, tylko wrzucamy ją w pobranej formie na kartę SD w telefonie. Odpalamy teraz tryb recovery w smartfonie (VolumeUp + Power) i przechodzimy do Instaluj i wskazujemy paczkę .zip , którą umieściliśmy na karcie SD. Tam z kolei zaznaczamy Weryfikuj sygnatury pliku ZIP i przeciągamy trzy strzałki na prawą stronę. Teraz możemy uruchomić ponownie Neffos'a Y5 i zainstalować jakąś aplikację, która pokaże nam czy nasz smartfon ma root'a. Sprawdzenie czy Neffos Y5 ma root'a Po uruchomieniu się systemu na smartfonie, instalujemy aplikację RootCheck, po czym uruchamiamy ją. Powinien się pojawić monit informujący, że ta aplikacja żąda praw administracyjnych, na co zezwalamy. Jeśli nasz telefon ma root'a, to powinien się pojawić stosowny komunikat: Instalacja BusyBOX Kolejnym krokiem jest instalacja BusyBOX'a. Po wgraniu tej aplikacji na smartfona, musimy ją uruchomić i wcisnąć w niej przycisk install . BusyBOX również nas poprosi o dostęp do praw administracyjnych. Po zainstalowaniu, weryfikujemy jeszcze, czy aby wszystko zostało pomyślne wgrane. Możemy to zrobić zarówno w samej aplikacji BusyBOX, jak w CheckRoot: Instalacja terminala Generalnie rzecz biorąc, terminal jako taki nie jest obowiązkowy, bo SuperSU jak i BusyBOX są wymagane przez konkretne aplikacje do poprawnego ich działania. Niemniej jednak, jeśli zamierzamy korzystać z tych niskopoziomowych narzędzi dostarczonych przez BusyBOX, czy też innych narzędzi obecnych standardowo w Androidzie na uprawnieniach root, to terminal jak najbardziej się nam przyda. Znalazłem dwa terminale, które są OpenSource i bez reklam/opłat. Są to Android-Terminal-Emulator oraz Termux. Wybieramy sobie jeden z nich i instalujemy w systemie. Jako, że ja korzystam na co dzień z Debiana, to instaluję Termux'a. Aplikacje i prawa administracyjne Teraz już pozostało nam tylko odpalenie terminala i zalogowanie się na użytkownika root. Do tego celu służy polecenie su . Wpiszmy je zatem w okienku Termux'a: I teraz możemy uruchamiać aplikacje z prawami admina, tak jak to zwykliśmy robić w każdym innym linux'ie. Pamiętajmy tylko, że standardowo system plików jest zamontowany w trybie tylko do odczytu (RO) i by móc zmieniać pliki systemowe z poziomu tego terminala, musimy przemontować system plików w tryb do zapisu (RW). Robimy to w poniższy sposób: $ su # mount -o remount,rw /system Gdy skończymy się bawić, to montujemy ten system plików ponownie w tryb RO: # mount -o remount,ro /system
  3. Oferta TP-LINK'a ciągle powiększa się o nowe urządzenia. Nie chodzi mi tutaj o routery WiFi, z których ten producent jest znany nam wszystkim ale raczej o nowe modele smartfonów niskobudżetowych. Jakiś czas temu TP-LINK wprowadził do obiegu smartfony Neffos Y5 oraz Neffos Y5L. Ten artykuł będzie dotyczył jedynie tego pierwszego urządzenia ale w niedługim czasie pojawi się również recenzja drugiego z wyżej wymienionych telefonów. Czy w przypadku Neffos'a Y5 (TP802A), TP-LINK jest nas w stanie czymś zaskoczyć? Zawartość opakowania Neffos Y5 W stosunku do poprzednich modeli smartfonów TP-LINK (C5 i C5 MAX), które miałem okazję testować, Neffos Y5 nie ma dołączonych w zestawie słuchawek. Poza brakiem tego elementu, który moim zdaniem powinien znaleźć się w zestawie każdego smartfona, zawartość pudełka jest raczej standardowa: Poza smartfonem mamy naturalnie ładowarkę 5V/1A: Oraz przewód mikro USB umożliwiający podłączenie smartfona do ładowarki lub też do portu USB komputera: Niewątpliwą zaletą smartfona Neffos Y5 jest wymienna bateria o pojemności 2130 mAh (model NBL-39A2130): No i to z grubsza wszystko co było w zestawie, oczywiście nie licząc skróconych instrukcji obsługi i innych tego typu papierzysk. Specyfikacja Neffos Y5 Może w pudełku nie było za wiele elementów ale urządzenia, na którym nam najbardziej zależy, na szczęście nie zabrakło. Przyjrzymy się zatem bliżej smartfonowi Neffos Y5. Obudowa w przypadku tego modelu może być biała albo szara. Jeśli zaś chodzi o wymiary, to można by rzecz, że są one dobrane w sam raz: 144x72x8,8 mm (wy/sz/gr). Są one dokładnie takie same co w przypadku Neffos C5. Niemniej jednak, gdy się trzyma w ręku Neffos'a Y5, to sprawia on wrażenie nieco grubszego i solidniejszego niż C5. Generalnie porównując te dwa modele, to gdybym miał wybierać między nimi, to zdecydowałbym się na Y5. Poza tym, ten smartfon jest nieco cięższy, bo waży 154 gram w stosunku do 141 gramów w przypadku C5. Nie jest to wielka różnica ale zawsze jakaś jest. Obudowa Neffos'a Y5 W przypadku smartfona Neffos Y5 mamy do czynienia ze standardową obudową wykonaną w całości z plastiku. Lewej krawędzi obudowy TP-LINK zdaje się nie wykorzystywać w swoich smartfonach zupełnie i robi jedynie użytek z pozostałych trzech krawędzi. Przyciski są umieszczone jak zawsze na prawym boku obudowy. Mamy tutaj jeden większy przycisk głośności robiący za VolumeUp/VolumeDown oraz przycisk zasilania. Górna krawędź Neffos'a Y5 skrywa jedynie gniazdo słuchawkowe minijack 3,5 mm: Jeśli zaś chodzi o dolną krawędź, to tutaj mamy standardowo port mikro USB oraz mikrofon do rozmów telefonicznych: Tuż nad ekranem mamy czerwoną diodę powiadomień, czujnik światła, głośnik oraz aparat selfie 2 mpix (1600x1200 px fotki, 1280x720 px video). Może i kamera jest w stanie nagrywać obraz w rozdzielczości HD ale ma z tym zdaniem pewne problemy, bo ilość FPS jest na poziomie 5/s. Z tyłu obudowy mamy zaś mikrofon z redukcją szumów, aparat 8 mpix (fotki 2448x3264, video 1280x720 px 20 FPS ) oraz jedną diodę robiącą za lampę błyskową i latarkę: Niżej na obudowie mamy zaś dziurki na głośnik. Może jest ich dość sporo ale sam głośnik jest o wiele mniejszy niż przestrzeń przeznaczona na te małe otworki. Generalnie to chyba dźwięk nieco łatwiej ma się wydostać z obudowy przy takim rozwiązaniu. Niemniej jednak, ja nie przepadam za bardzo za głośnikami umiejscowionymi z tyłu obudowy. Po ściągnięciu tylnej klapki możemy zauważyć, że bateria w Neffos Y5 jest wyjmowalna i bez problemu będziemy ją w stanie sami wymienić, gdy ta się już zużyje. Widać także usprawnienia konstrukcyjne w stosunku do Neffos C5, który miał nieco inne rozmieszczenie slotów na karty SIM i kartę mikro SD. W przypadku smartfona Neffos Y5, bateria przysłania jedynie sloty na karty SIM, przez co mamy możliwość wyciągnięcia karty SD bez potrzeby wyciągania baterii i wyłączania telefonu: Wyświetlacz IPS 5.0" Wyświetlacz zastosowany w Neffos Y5 jest bardzo podobny do tego, który znalazł się w Neffos C5. Mamy tutaj te same wymiary (5.0 cali) i tę samą rozdzielczość ekranu (1280x720 px), co daje ten sam współczynnik PPI na poziomie 293, czyli mniej więcej tyle ile minimalnie potrzebuje ludzkie oko, by się zbytnio nie męczyło od patrzenia na wyświetlany obraz. Na dobrą sprawę to nie widzę żadnej różnicy w stosunku do Neffos C5, przynajmniej jeśli chodzi o wyświetlacz. Kolory są żywe i dobrze nasycone, a kąty widzenia przyzwoite. Generalnie to nie mam nic do zarzucenia samemu wyświetlaczowi, no może za wyjątkiem minimalnej jasności. Ta maksymalna jest dość dobra ale nad minimalną TP-LINK musi trochę popracować, by można było jeszcze niżej z nią zjechać, tak by czytanie tekstu na smartfonie w nocy było bardziej komfortowe. Ciekawą rzeczą z kolei w przypadku Neffos'a Y5 jest ilość punków stycznych, które zostały uzyskane w teście multitouch. W zasadzie to nie do końca byłem w stanie sprawdzić ilość styków, bo zabrakło mi palców, a wynik mówi raczej sam za siebie: Pasywny dual SIM Jak w pozostałych modelach smartfonów TP-LINK, tak i w przypadku Neffos Y5 mamy do czynienia z pasywnym dual SIM'em. Naturalnie każda karta SIM może być 2G/3G/4G i bez problemu możemy je sobie skonfigurować w opcjach Android'a. Nawet jeśli mamy tylko jedną kartę SIM, bo korzystamy tylko z jednego operatora GSM, to zawsze możemy pokusić się o pozyskanie karty SIM od Aero2, przez co będziemy mieć darmowy internet w telefonie. Procesor Qualcomm Snapdragon 210 (4 rdzenie) W Neffos'ie Y5 został zastosowany 32-bitowy procesor Snapdragon 210 (MSM8909) od producenta Qualcomm. Ma on cztery rdzenie oparte na architekturze ARM Cortex-A53 taktowane dynamicznie zegarem od 200 MHz do 1,3 GHz. Układ graficzny zaś to Adreno 304 taktowany zegarem 400 MHz (nie wiem czemu CPU-Z pokazuje 450 MHz). Procesor graficzny posiada także wsparcie dla API takich standardów jak OpenGL ES 1.1/2.0/3.0, OpenCL 1.0/1.1, OpenGL 3.1 oraz DirectX 11.1. Proces technologiczny tego SoC'a to 28 nm. Pamięć RAM i flash Neffos Y5 jest wyposażony w 2 GiB pamięci operacyjnej RAM i jest to moim zdaniem optymalne minimum, którym muszą władać smartfony pracujące pod kontrolą systemu Android. Po uruchomieniu telefonu, ilość zajętego miejsca prezentuje się następująco: W przypadku pamięci flash, Neffos Y5 ma do dyspozycji 16 GiB. Z czego około 12 GiB jest dostępne dla użytkownika. Tutaj warto zaznaczyć, że modele C5 i C5 MAX udostępniały użytkownikowi jedynie 10 GiB, czyli o 2 GiB mniej. Generalnie jest to zaletą przycięcia partycji /system/ , która miała zwykle 4 GiB zapełnione jedynie w połowie, przez co 2 GiB przestrzeni flash szły zwyczajnie na zmarnowanie. Zatem TP-LINK poczynił krok w dobrą stronę: Bateria Bateria Neffos'a Y5 ma pojemność 2130 mAh. Nie jest to jakoś szczególnie dużo ale samo urządzenie potrafi nawet zaskoczyć czasem pracy na tym akumulatorze. Generalnie rzecz ujmując, to testy wydajnościowe Neffos'a Y5 szacunkowo wykazały, że jest on w stanie pracować pod obciążeniem non stop przez nieco ponad 8 godzin. Poniżej zaś znajdują się fotki obrazujące proces ładowania baterii. Niemniej jednak, jeśli chodzi o stan spoczynku, to ten smartfon potrafi wytrzymać prawie miesiąc bez ponownego ładowania, czyli nieco dłużej niż w przypadku pozostałych modeli smartfonów TP-LINK. Głośnik i brak słuchawek Szkoda, że zabrakło słuchawek w zestawie Neffos'a Y5. Z jednej strony jest to przecież kluczowy element ale z drugiej też prawie każdy z nas już kilka par słuchawek powinien mieć. Niemniej jednak, jeśli producent telefonu nie dorzuca słuchawek to moim zdaniem powinniśmy się czegoś więcej spodziewać po tym wbudowanym głośniku multimedialnym. Jakość dźwięku może nie zachwyca ale moim zdaniem jest ona nieco lepsza niż w Neffos C5. Nie wiem czy to jest jest zasługą większego odziurkowania tylnej klapki ale różnicę słychać. Czujniki Jeśli chodzi o czujniki, w które został wyposażony Neffos Y5, to nie ma tutaj zbytnio większej fantazji. Standardowo mamy akcelerometr, czujnik zbliżeniowy i czujnik światła. Zabrakło jedynie magnetometru oraz wszystkich tych dodatkowych czujników, które przydałyby się na wypadek apokalipsy zombi: Łączność 2G/3G/LTE Neffos Y5 ma naturalnie na pokładzie modem LTE kategorii 4 (Cat4). Przy jego pomocy teoretycznie jesteśmy w stanie osiągnąć transfer na poziomie 150/50 mbit/s (download/upload). Z testów wynika, że ten transfer jest trochę niższy ale wciąż na zadowalającym poziomie: Ten modem obsługuje standardowe europejskie pasma częstotliwości dla LTE w technologi FDD, kanały B1/B3/B7/B8/B20 (2100/1800/2600/900/800 MHz). Neffos Y5 jest także w stanie obsługiwać standardy DC-HSPA+/HSPA/UMTS: B1/B8(2100/900 MHz) oraz EDGE/GPRS/GSM: 850/900/1800/1900 MHz. WiFi 2,4 GHz Szkoda, że Neffos Y5 nie dysponuje WiFi 5 GHz. Dobrze jednak, że ma chociaż WiFi 2,4 GHz obsługujące standard N. Transfer jaki udało mi się uzyskać był na poziomie około 50 mbit/s, czyli trochę mało. Chcąc wyeliminować ewentualne zakłócenia podłączyłem na chwilę inny telefon ale tamten uzyskał 100 mbit/s. Także nie wiem z jakiego powodu ten smartfon ma 2x niższą prędkość transferu. Zasięg WiFi jest przeciętny. Poniżej jest fotka moich trzech AP rozmieszczonych po domu w różnych pomieszczeniach. Kanał 11 obrazuje siłę sygnału docierającą do smartfona z AP zlokalizowanego w tym samym pokoju. Na kanale 6 jest AP w odległości około 4 metrów + ściana. Na kanale 1 jest AP w odległości 6 metrów + trzy ściany: By być szczerym, to dziwne są te wyniki. Niby ogólna jakość połączenia jest słabsza w stosunku do pozostałych smartfonów TP-LINK ale też za bardzo nie ma wielkiej różnicy między poszczególnymi AP. Udostępnianie połączenia 3G/LTE oraz WiFi (tethering) Neffos Y5 wspiera naturalnie tethering, czyli możliwość udostępniania połączenia internetowego (3G/LTE) komputerom podłączonym do smartfona po WiFi. Jest też możliwość udostępnienia połączenia WiFi, jeśli komputer podepniemy do portu mikro USB w telefonie. Raczej nie powinno być problemów z podłączeniem się do AP, który skonfigurujemy sobie na smartfonie. Niemniej jednak, z tego co obserwuję, to w Neffos'ach ESSID sieci WiFi zawiera spacje. Spacje w nazwach sieci są znane z tego, że powodują problemy z połączeniem. Zatem jeśli dane logowania do sieci podaliśmy prawidłowe ale nie możemy nawiązać połączenia, to zmieńmy sobie nazwę sieci WiFi na taką bez spacji. Jeśli chodzi zaś o udostępnianie połączenia via USB, to na linux działa ono bez większego problemu. Poniżej jest log z mojego Debiana po podpięciu Neffos'a Y5 do portu USB komputera i przełączeniu telefonu w tryb tethering'u: kernel: usb 2-1.1: new high-speed USB device number 35 using ehci-pci kernel: usb 2-1.1: New USB device found, idVendor=2357, idProduct=032c kernel: usb 2-1.1: New USB device strings: Mfr=1, Product=2, SerialNumber=3 kernel: usb 2-1.1: Product: Android kernel: usb 2-1.1: Manufacturer: Android kernel: usb 2-1.1: SerialNumber: 90169635 kernel: usbcore: registered new interface driver cdc_ether kernel: rndis_host 2-1.1:1.0 usb0: register 'rndis_host' at usb-0000:00:1d.0-1.1, RNDIS device, f6:aa:d6:10:fa:ff kernel: usbcore: registered new interface driver rndis_host Jedne co musimy zrobić, to skonfigurować adresację IP na interfejsie usb0 . Bluetooth v4.1 (LE) Neffos Y5 ma na pokładzie bluetooth w wersji 4.1, który zapewnia o wiele większy zasięg w stosunku do v4.0 przez brak konieczności stosowania połączenia bezpośredniego. To niewątpliwie bardzo użyteczna technologia i w sumie jestem zadowolony z faktu, że TP-LINK postanowił ją w tym smartfonie zaimplementować. GPS, A-GPS, GLONASS i Galileo W Neffos Y5 mamy również zaszyty nadajnik GPS. Ten smartfon wpiera A-GPS (Assisted GPS), GLONASS (Globalnaja Nawigacionnaja Sputnikowaja Sistiema) oraz Galileo (europejski system nawigacji satelitarnej). A-GPS to system znacznie skracający czas potrzebny na pierwsze ustalenie położenia w systemie GPS (połączenie z satelitami). System ten wykorzystuje do działania serwery operatorów sieci GSM, przez co operator sieci komórkowej musi wspierać taką usługę. W przeciwnym razie będziemy mieli do dyspozycji jedynie zwykły GPS. GLONASS, z kolei to radziecki/rosyjski system nawigacyjny. To taka alternatywa dla amerykańskiego systemu GPS. A Galileo to europejska alternatywa dla tych dwóch powyższych. Połączenie tych systemów daje możliwość bardzo akuratnych pomiarów, co przekłada się na szybsze i dokładniejsze ustalenie pozycji w terenie. Radio FM Nie mogło też zabraknąć odbiornika FM. Nie to bym jakoś specjalnie potrzebował tego przestarzałego już wynalazku, bo w końcu mamy internet ale zawsze to radio może nam się przydać, zwłaszcza tam, gdzie nie ma zasięgu internetu. No i oczywiście zakładając, że mamy jakieś słuchawki pod ręką, bo takowych w zestawie przecież zabrakło. Brak OTG Skoda, że w Neffos Y5 zabrakło jakże użytecznej właściwości jaką jest OTG, czyli możliwość pdłączenia do smartfona zewnętrznej klawiatury czy myszy. Android 6.0 Marshmallow Na plus za to można zaliczyć nowszą wersję Androida, tj. 6.0 Marshmallow. Jeśli chodzi zaś działanie samego systemu, to jak najbardziej jest ono płynnie. Jeśli ktoś jest ciekaw jak wyglądają temperatury podczas zwykłej pracy telefonu oraz przy 100% obciążeniu procesora (po 5 minutach), to poniżej są stosowne wyniki: Czy da radę przeprowadzić root na Neffos Y5 Proces ukorzeniania Androida (root) na Neffos Y5 jest możliwy, choć nie należy do najprostszych. Jak Neffos Y5 sprawuje się pod linux Generalnie rzecz biorąc, Neffos Y5 nie sprawia problemów na linux'ie. Przynajmniej jeśli chodzi dystrybucję Debian, z której ja korzystam. Póki co biblioteka libmtp (v1.1.12) jeszcze nie rozpoznaje Neffos'a Y5 ale wkrótce to się powinno zmienić, bo odpowiednie zgłoszenie do developerów już posłałem. System plików telefonu można zamontować za pomocą jmtpfs i bez trudu można wymieniać dane z Androidem po USB. Transfer plików jest na poziomie 6-8 MiB/s. Podsumowanie Neffos Y5 jest dość przyzwoitym smartfonem i pod wieloma względami przypomina Neffos C5 (4 rdzenie, 2 GiB RAM, 16 GiB flash, 8 mpix aparat główny, te same wymiary, ten sam wyświetlacz). Niemniej jednak, jak wykazały benchmarki (Y5/C5), Neffos Y5 zostaje nieco w tyle za Neffos C5. Ceny tych dwóch modeli są obecnie mniej więcej podobne, choć wybór konkretnego modelu nie jest zbytnio oczywisty. Neffos Y5 ma nowszego Androida (6.0) oraz o 2 GiB więcej na pamięci flash (dla partycji /data/ ). Ten smartfon radzi sobie także lepiej jeśli chodzi o czas pracy na baterii w stanie spoczynku no i wspiera również nowszy standard bluetooth. Brak OTG mogę jakoś przeżyć ale WiFi 5 GHz by się przydało.
  4. By nieco ogarnąć informacje na temat ukorzeniania Androidów w smartfonach Neffos, postanowiłem zebrać je w tym wątku. To tak na wypadek, gdyby ktoś potrzebował szybkiego przekierowania do odpowiednich tematów opisujących proces root każdego z modeli tych telefonów. Póki co zdołałem opisać proces root na smartfonach Neffos C5, Neffos C5 MAX i Neffos Y5 ale na tym na pewno nie poprzestanę. Część informacji zawartych w poradnikach opisujących proces uzyskiwania dostępu root została spisana w celach informacyjnych. W zasadzie to nie trzeba przeprowadzać wszystkich kroków, by ukorzenić Androida na swoim Neffos'ie. Jedyne czego potrzebujemy to obraz recovery.img, do którego link jest zamieszczony w każdym z poradników. Taki obraz trzeba wgrać na flash telefonu via fastboot. Opcjonalnie można zrobić backup flash'a smartfona. Natomiast pozyskiwanie i przepakowanie obrazu recovery.img z innego smartfona można sobie odpuścić zupełnie. Narzędzia ADB i FASTBOOT HowTo: Instalacja narzędzi ADB i fastboot pod linux Neffos C5 HowTo: Root smartfona Neffos C5 od TP-LINK Jak przeprowadzić unroot na smartfonie Neffos C5 od TP-LINK Neffos C5 MAX HowTo: Root smartfona Neffos C5 MAX od TP-LINK Jak przeprowadzić unroot na smartfonie Neffos C5 MAX od TP-LINK Neffos Y5 HowTo: Root smartfona Neffos Y5 od TP-LINK Jak przeprowadzić unroot na smartfonie Neffos Y5 od TP-LINK Neffos Y5L HowTo: Root smartfona Neffos Y5L od TP-LINK Jak przeprowadzić unroot na smartfonie Neffos Y5L od TP-LINK Proces Root Integrity Check Smartfony Neffos są wyposażone w mechanizm, który jest w stanie zweryfikować integralność danych w systemie. W przypadku powracania ze zrootowanego Androida do stock'owego firmware TP-LINK'a dobrze jest przeprowadzić proces Root Integrity Check z poziomu trybu recovery tak, by upewnić się, że faktycznie powróciliśmy do oryginalnego oprogramowania oraz, że nie będzie problemów z ewentualnymi aktualizacjami systemu telefonu w późniejszym czasie. Problemy z bezpieczeństwem Trzeba sobie zdawać, że przeprowadzenie procesu root godzi w bezpieczeństwo danych przechowywanych w telefonie. Potencjalnych napastników może już powstrzymać blokada ekranu, gdzie wymagany jest, np. kod PIN. Odblokowując bootloader w telefonie, taką blokadę można bez większego problemu obejść, co zostało zaprezentowane w artykule poświęconemu przeprowadzaniu kopi zapasowej partycji /data/ z poziomu trybu recovery TWRP.
  5. Jakiś czas temu bawiąc się jednym z TP-LINK'owch smartfonów, konkretnie to był model Neffos C5, nie byłem zbytnio zadowolony z faktu, że karta SD w takim telefonie może być sformatowana jedynie systemem plików z rodziny FAT. Takie rozwiązanie niesie ze sobą pewne niedogodności, bo system plików FAT ma dość spore ograniczenia jeśli chodzi o przechowywanie informacji. Niekoniecznie wszyscy musimy wgrywać na smartfona bardzo duże pliki czy też trzymać ich tam setki GiB, bo to jest raczej rzadkością, ale brak wsparcia uprawnień do plików i katalogów w systemie plików FAT powoduje, że aplikacje w Androidzie nie chcą zapisywać swoich danych na karcie SD, która taki system plików wykorzystuje. W efekcie trzeba kombinować, by aplikacja kamery/aparatu zapisywała zdjęcia czy materiał video na karcie SD. Na smartfonach TP-LINK'a, które mają zainstalowany Android 6.0 Marshmallow, np. Y5 czy Y5L), jesteśmy w stanie sformatować karty SD jako pamięć wewnętrzna za sprawą wprowadzonego w tej wersji Androida mechanizmu Adoptable Storage. Postanowiłem zatem sprawdzić jak taki proces formatowania karty SD przebiega i co dokładnie może nam przynieść jego przeprowadzenie. Jak sformatować kartę SD jako pamięć wewnętrzna W starszych wersjach Androida, tj. 5.1 (Lollipop) i niższych, nie było możliwości sformatowania karty SD jako pamięć wewnętrzna. Ta opcja jest dostępna jedynie w Androidach począwszy od wersji 6.0 (Marshmallow). Jeśli dysponujemy smartfonem, który ma zainstalowany taki system, i drażni nas wykorzystywanie karty SD jako pamięć przenośna z systemem plików FAT, to możemy pokusić się o sformatowanie jej w nieco inny sposób niż zazwyczaj. Proces jest dość prosty ale trzeba uważać na kilka rzeczy. Po wsadzeniu karty SD do slotu w smartfonie, Android powinien nam wyrzucić informację dotyczącą wykrycia takiego nośnika i udostępnić nam opcje formatowania karty SD, ewentualnie zawsze możemy wejść w Ustawienia => Pamięć plików: W tym przypadku karta SD jest sformatowana w tradycyjny sposób i automatycznie zamontowana w systemie. Jak widzimy wyżej, mamy opcję "Sformatuj jako pamięć wewnętrzna". Klikamy w nią: Sformatowanie karty SD w taki sposób uniemożliwi nam korzystanie z niej na innych urządzeniach. Ten proces kasuje także wszystkie dane zgromadzone na karcie SD. Dlatego też przed przeprowadzeniem go upewnijmy się, że zrobiliśmy ewentualny backup zawartości karty SD: Podczas procesu formatowania karty SD są również przeprowadzane testy zapisu/odczytu nośnika pod kątem oceny jego prędkości. W przypadku, gdy karta nie należy do najszybszych i odbiega znacząco parametrami od flash'a telefonu, to zostanie wyrzucony komunikat o możliwym spowolnieniu działania systemu: Trzeba sobie zdawać sprawę, że nawet te szybsze karty SD są parokrotnie wolniejsze niż wbudowana w smartfon pamięć flash, zatem i tak spowolnienie w działaniu systemu odczujemy. Dlatego też jeśli już zamierzmy bawić się w formatowanie karty SD jako pamięć wewnętrzna, to dokupmy możliwie jak najszybszą kartę SD, min. klasa 10 lub UHS-1. Po tym jak proces formatowania karty dobiegnie końca, zostaniemy poproszeni o określenie czy chcemy zainstalowane w systemie aplikacje oraz ich prywatne dane przenieść na kartę SD: Przeniesienie aplikacji w późniejszym czasie Proces przenoszenia aplikacji będzie można przeprowadzić w późniejszym czasie bez obawy o utratę zgromadzonych już plików na karcie SD. Jeśli nie zdecydujemy się na przeniesienie danych w procesie formatowania karty SD, to przestrzeń kary nie zostanie dodana do tej, którą mamy dostępną na flash'u telefonu. W menadżerze plików nie zobaczymy też już pozycji karty SD i nie będziemy w stanie wgrać na nią własnych plików: Przeniesienie aplikacji w procesie formatowania karty SD W przypadku przeniesienia aplikacji z flash'a na kartę SD, stracimy dostęp do tej prawdziwej wewnętrznej pamięci telefonu. By to nieco lepiej zobrazować, posłużmy się przykładem. W tym przypadku flash w telefonie ma 16 G, z czego 12 G jest przeznaczone na partycję /data/ . Karta SD ma zaś 2 G. Po przeniesieniu danych, system będzie widział jedynie 2 G, a nie 14 G. Nie ma możliwości, by te dwie przestrzenie połączyć ze sobą, no chyba, że sformatujemy kartę SD w standardowy sposób z wykorzystaniem systemu plików FAT. Hybrydowa lokalizacja aplikacji Po sformatowaniu karty SD jako pamięć wewnętrzna i przeniesieniu danych, nowe aplikacje przy instalacji będą umieszczane na karcie SD tylko w momencie, gdy developer takiego programu wspiera Adoptable Storage. Jeśli ten mechanizm nie jest wspierany przez aplikacje, to dane będą zapisywane na flash'u telefonu. Tutaj warto też zaznaczyć, że pojedyncze aplikacje możemy przenieść sami na kartę SD. Wystarczy, że przejdziemy w Ustawienia => Aplikacje => Informacje o aplikacji => Pamięć plików i klikniemy przycisk "Zmień": Wszystkie aplikacje, które zostaną w taki sposób przeniesione, są zapamiętywane przez Androida i w przypadku odłączenia karty SD, te programiki przestaną nam działać (przestaną być widoczne przez system) do momentu, aż ta karta SD zostanie podłączona ponownie. W przypadku, gdy nie przenosiliśmy plików podczas procesu formatowania karty SD, aplikacje będą zapisywane domyślnie na flash'u telefonu. Ten stan rzeczy może zostać zmieniony za sprawą narzędzia adb . Proces instalacji adb na linux został opisany tutaj. Mając już dostęp do adb wydajemy poniższe polecenia (wymagany root): # adb shell shell@Y5:/ # pm get-install-location 0[auto] shell@Y5:/ # pm set-install-location 2 Wartości jakie mamy do wyboru to: 0[auto], 1[internal] oraz 2[external]. Ta opcja z przenoszeniem danych na kartę SD jest użyteczna chyba jedynie w przypadku smartfonów, które mają niewielkich rozmiarów pamięć flash, gdzie zwyczajnie brakuje nam miejsca na aplikacje, nie wspominając już o innych danych, np. filmy czy zdjęcia. Jeśli nasz smartfon ma większy flash niż 16 G, to korzystanie z Adoptable Storage jest moim zdaniem pozbawione sensu. Przenoszenie danych z karty SD na flash smartfona W przypadku, gdy rozczarowaliśmy się tym całym mechanizmem Adoptable Storage i zwyczajnie nam on nie odpowiada ale przenieśliśmy już dane na kartę SD, to bez problemu możemy cały proces odwrócić i przenieść dane z karty SD na flash smartfona. Wystarczy przejść w Ustawienia => Pamięć plików => Pamięć wewnętrzna. Tam z kolei w menu po prawej stronie na górze wybieramy "Przenieść dane": Trzeba jednak pamiętać, że ten proces przenoszenia danych z karty SD na pamięć telefonu może w pewnych sytuacjach doprowadzić do bootloop, czyli zapętlenia się startu smartfona. Możemy do takiego stanu doprowadzić przez nieuwagę, gdzie ilość przenoszonych danych z karty SD będzie zbliżona lub większa niż rozmiar docelowego miejsca na flash'u smartfona na partycji /data/ . Dlatego też zwracajmy uwagę na to ile danych Android chce przenieść. Oczywiście z takiego bootloop'a da radę się wybronić ale nie obejdzie się bez sformatowania partycji /data/ z poziomu bootloader'a, a to, jak zapewne wiemy, efektywnie zniszczy wszystkie nasze dane. Odłączanie karty SD sformatowanej jako pamięć wewnętrzna Kartę SD sformatowaną jako pamięć wewnętrzna w dalszym ciągu jesteśmy w stanie odłączyć od systemu. Niemniej jednak, nie jest to zalecane: Tutaj taka mała uwaga. Po przeprowadzeniu procesu formatowania karty SD zawsze zrestartujmy smartfon. Bez tego kroku, Android może się zachowywać wręcz nieobliczalnie, co może być źródłem różnych dziwnych problemów w działaniu systemu. Zasada działania mechanizmu Adoptable Storage Podczas procesu formatowania karty SD jako pamięć wewnętrzna została nam wyświetlona informacja na temat tego, że tej karty SD nie da rady wykorzystywać na innym urządzeniu niż to, na którym ten proces został przeprowadzony. Taka karta zostanie sformatowana systemem plików EXT4 i dodatkowo dane zostaną na tej karcie zaszyfrowane. Spójrzmy na tę poniższa fotkę obrazującą kilka partycji widzianych przez Androida: Standardowa wielkość pamięci flash w smartfonie Neffos Y5, to 16 G, z czego tylko 12 G jest przeznaczone dla partycji /data/ , czyli danych użytkownika. Karta SD wykorzystywana w tym przypadku ma jedynie 2 G. Po aktywowaniu mechanizmu Adoptable Storage, partycja /data/ nie zmieniła swojego rozmiaru i dalej ma 12 G. Na fotce mamy też sekcję "Karta SD" i tutaj już sprawa wygląda ciekawie, bo mamy dwie partycje na tej karcie. Pytanie się nasuwa: czemu dwie a nie jedna? Nie wiem jakie czary Android odprawia, by korzystać z Adoptable Storage ale najwyraźniej potrzebne są do tego celu jakieś metadane (pierwsza partycja), które umożliwiają systemowi zamontowanie pozostałej części karty SD. Dane na karcie SD po sformatowaniu jej jako pamięć wewnętrzna są szyfrowane z wykorzystaniem linux'owego narzędzia dm-crypt przy zastosowaniu algorytmu AES o rozmiarze klucza 128-bit (aes-cbc-essiv:sha256). Jak się przyjrzymy bardziej uważnie, to na tej fotce dostrzeżemy "Device Mapper" i to jest właśnie odszyfrowany i przemapowany obszar karty SD, na którym system jest w stanie operować. Ta przestrzeń jest już sformatowana z wykorzystaniem natywnego systemu plików wykorzystywanego w linux'ach, tj. EXT4. Niemniej jednak, możemy zapomnieć o wykorzystaniu standardowego nośnika sformatowanego pod linux'em jako EXT4. Może i mamy tutaj systemem plików EXT4 ale linux nie będzie w stanie tej karty SD odczytać, przynajmniej nie bez uprzedniego odszyfrowania interesującego nas obszaru karty. Technicznie jesteśmy w stanie wejść w interakcję z tą kartą SD na linux'ie ale w tym celu musielibyśmy wydobyć klucz szyfrujący. Klucz do takiego zaszyfrowanego kontenera jest generowany losowo podczas procesu formatowania karty SD. Ten klucz jest także przechowywany gdzieś na flash'u smartfona. Gdzie dokładnie jest on ulokowany i czy można go wydobyć bez ukorzeniania systemu (root), tego jeszcze nie wiem. Niemniej jednak, wszystko wskazuje, że root będzie niezbędny, by dostęp do tego klucza uzyskać. Z kolei tutaj ludzie piszą, że nie we wszystkich smartfonach szyfrowanie jest włączone domyślnie. W tym wątku są zaś zebrane te bardziej użyteczne informacje dotyczące Adoptable Storage. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że jeśli flash telefonu nie jest zaszyfrowany, to ten klucz można odzyskać i zdeszyfrować zawartość karty SD. Dlatego też jeśli zamierzamy korzystać z Adoptable Storage, to rozważałbym zaszyfrowanie telefonu, co można zrobić przechodząc w Ustawienia => Zabezpieczenia. Pamięć przenośna i pamięć wewnętrzna na jednej karcie SD Generalnie rzecz biorąc, ten cały Adoptable Storage średnio mi się podoba. Nie chciałbym powiedzieć, że jest on kompletnie nieprzydatny ale raczej nie zamierzam z niego korzystać. Niemniej jednak, szukając o nim informacji natrafiłem na ciekawy trik, który umożliwia sformatowanie karty SD w taki sposób, by jedna część robiła za pamięć wewnętrzną, a druga za pamięć przenośną. W efekcie w przypadku tych większych kart SD, np. 64 G czy 128 G, możemy stworzyć nieco bardziej zaawansowany setup. Nie powiem, że jest to wyjście idealne ale zawsze daje ono nam nieco większe pole manewru przy zarządzaniu danymi na karcie SD. Taki zabieg możemy przeprowadzić z poziomu telefonu ale musimy uzbroić się w narzędzie adb . Mając zainstalowany adb podłączamy się do telefonu i listujemy dostępne nośniki: # adb shell shell@Y5:/ $ sm list-disks disk:179,64 Wyżej został nam zwrócony disk:179,64 . Całą tą frazę podajemy w poniższym poleceniu: shell@Y5:/ $ sm partition disk:179,64 mixed 75 Opcja mixed 75 oznacza, że zamierzamy sformatować tę kartę SD jako pamięć wewnętrzno-przenośna (do wyboru są jeszcze public i private). Liczba 75 to procent przestrzeni karty SD, który zostanie przeznaczony na pamięć przenośną. Gdy proces formatowania karty dobiegnie końca, możemy sprawdzić czy Android poprawnie rozpoznał podział karty SD w Ustawienia => Pamięć plików: Karta ma 2 G pamięci, z czego około 25% zostało przeznaczone na pamięć wewnętrzną, a reszta na pamięć przenośną, czyli wszystko się zgadza. Może i widzimy wyżej przycisk odmontowania karty SD ale pamiętajmy, że nie dotyczy on tej przestrzeni, która jest sformatowana jako pamięć wewnętrzna. By być w stanie bezpiecznie usunąć kartę z telefonu, musimy również wejść w opcje pamięci wewnętrznej (czerwona pozycja na powyższej fotce) i tam z menu wybrać "Odłącz": Jeśli ktoś jest ciekaw jak taka karta jest widziana pod linux'em, to poniżej jest fotka z gparted : Jako, że partycja sformatowana systemem plików FAT jest pierwsza w szeregu, to nie powinno być problemów z zamontowaniem jej nawet pod windowsem, choć ten nie zawsze może z taką kartą współpracować. W przypadku dowolnego linux'a nie będzie z nią problemów, bo tutaj nawet kolejność partycji nie ma większego znaczenia. Uszkodzenie karty SD sformatowanej jako pamięć wewnętrzna W przypadku standardowego sformatowania karty SD jako pamięć wewnętrzna nie ma raczej problemu z ponownym formatowaniem nośnika na wypadek, gdyby ten został w jakiś sposób uszkodzony, a jego zawartość przestałaby być dla nas czytelna. Niemniej jednak, jeśli chodzi o sytuację sformatowania karty SD jako wewnętrzno-przenośna, to tutaj już sprawa się komplikuje, bo przecież chcielibyśmy jedynie sformatować tylko część nośnika, a nie cały. W opcjach Androida nie ma pozycji, które pomogłyby nam uporać się z tym zadaniem i nie obejdzie się bez skorzystania z narzędzia adb : # adb shell shell@Y5:/ $ sm list-volumes all private:179,67 mounted ec91531a-61d7-4beb-adaa-272b2163b193 private mounted null public:179,65 mounted 4B44-1110 emulated mounted null emulated:179,67 unmounted null Pozycja private opowiada za tę przestrzeń karty SD, która została zamontowana jako pamięć wewnętrzna. Z kolei pozycja public jest zamontowana jako pamięć przenośna. Jeśli chcemy sformatować jedynie część karty (niekoniecznie pamięć wewnętrzną), to wybieramy jedną z widocznych wyżej pozycji, tj. private:179,67 lub public:179,65 i wydajemy poniższe polecenia: shell@Y5:/ $ sm format private:179,67 shell@Y5:/ $ sm mount private:179,67 Jeśli nie zostaną zwrócone żadne błędy w procesie formatowania i montowania zasobu, to znaczy, że proces ponownego formatowania części nośnika zakończył się powodzeniem. Dla uniknięcia ewentualnych problemów, dobrze jest zrestartować smartfon tak, by jego system uruchomił się ponownie.
  6. Dzięki uprzejmości TP-LINK Polska od jakiegoś czasu mam możliwość bawić się smartfonami Neffos, co można odczuć po sporej ilości artykułów dotyczących tych urządzeń. Postanowiłem przetestować możliwości każdego z tych telefonów dostępnymi benchmarkami na Androida, które można pobrać ze sklepu Google Play. Mnie generalnie tego typu benchmarki średnio interesują, bo zwykle nijak się mają do standardowego użytkowania telefonu ale wiem, że sporo użytkowników mobilnych technologi chciałaby tego typu test zobaczyć. Dlatego w oparciu o AnTuTu, 3DMark, PCMark oraz GFXBench zrobiłem kilka testów na każdym z podesłanych mi przez TP-LINK urządzeń. Smartfony, które wzięły udział w tym teście to: Neffos C5 MAX, Neffos C5, Neffos Y5 oraz Neffos Y5L. Ten artykuł dotyczy jedynie smartfona Neffos Y5. Testy pozostałych modeli smartfonów zostaną opisane osobno. Parametry sprzętowe Neffos Y5 Neffos Y5 ma 4 rdzeniowy procesor Qualcomm MSM8909AA (Cortex-A7) taktowany częstotliwością maksymalną 1,27 GHz. Jest tam również procesor graficzny Adreno 304. Do tego mamy również 2 GiB pamięci operacyjnej RAM. Jeśli chodzi zaś o wyświetlacz, to ma on 5,0" i rozdzielczość 1280x720 (293,7 PPI). Smartfon działa zaś pod kontrolą systemu operacyjnego Android 6.0 Marshmallow. Poniżej są fotki z CPU-Z: Wiemy zatem co Neffos Y5 ma z grubsza pod maską oraz jakim oprogramowaniem będziemy go testować. Pora zatem sprawdzić jakie wyniki zwrócą nam poszczególne aplikacje. Neffos Y5 vs. AnTuTu Neffos Y5 vs. GFXBench GFXBench ma w swojej ofercie kilka testów, których rozpiska jest zamieszczona poniżej: GFXBench jest w stanie rysować ciekawe wykresy podczas przeprowadzania konkretnych testów. Są tam min. wykresy temperatury i aktualnej częstotliwości pracy procesowa. Niemniej jednak, z nieznanych mi przyczyn te dwa wykresy nie były rysowane na żadnym z testowanych przeze mnie Neffos'ów. Dlatego też załączam jedynie podsumowanie oraz te wykresy, które zostały narysowane poprawnie:. Neffos Y5 vs. PCMark PCMark również oferuje szereg testów: Work 2.0 Performance Work 2.0 Battery Life Computer Vision Storage Work 1.0 Performance Neffos Y5 vs. 3DMark 3DMark również jest w stanie przeprowadzić kilka testów: Sling Shot ES 3.1 i Sling Shot Unlimited ES 3.1 Sling Shot ES 3.0 Sling Shot Unlimited ES 3.0 Ice Storm Ice Storm Extreme Ice Storm Unlimited